...
...
| Referencia | Texto griego | Traducción | Lema | Significado |
|---|
| Hom.Il.1.463Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | νέοι δὲ παρ’ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν | unos jóvenes junto a él tenían una horca de cinco púas | νέος | joven |
| Hom.Il.1.465Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | μίστυλλόν τ’ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ’ ὀβελοῖσιν ἔπειραν | ensartaban carne y otras cosas también en los asadores | ἄρα | |
| Hom.Il.1.467Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐπεὶ παύσαντο πόνου… δαίνυντο | después que cesaron en el esfuerzo hacían un banquete | πόνος | esfuezo (del soldado) |
| Hom.Il.1.468Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης | tampoco faltaba ánimo para un banquete equitativo | ἴσος | igual, mismo |
| Hom.Il.14.471Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἦ ῥ’ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος; | ¿acaso no es ese hombre merecedor de estar muerto en compensación por Protoénor? | οὗτος | ese, ese de ahí |
| Hom.Il.1.473Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν | cantando un hermoso peán los muchachos de los aqueos | ἀείδω | cantar algo |
| Hom.Il.1.477Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς | apareció la aurora de dedos rosados | φαίνω | aparecer |
| Hom.Il.1.478Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν | se hicieron a la mar hacia el vasto campamento de los Aqueos | ἀνάγω | hacerse a la mar, navegar |
| Hom.Il.1.492Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ποθέεσκε δ’ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε | y <él> añoraba el griterío y la guerra | ποθέω | añorar, anhelar, echar de menos |
| Hom.Il.1.493Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ’ ἠώς, καὶ τότε… | pero cuando desde ese (momento) la duodécima aurora llegó, también entonces… | ἐκ | desde (que), desde (ese momento) |
| Hom.Il.1.493Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὅτε δή ῥ’ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ’ ἠώς | cuando, de hecho, desde ese momento llegó la duodécima aurora | ὁ | desde entonces |
| Hom.Il.1.495Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοί… πάντες ἅμα | iban los dioses todos juntos hacia el Olimpo | πᾶς | todos (juntos), todos (al tiempo), todos (a la vez) |
| Hom.Il.1.497Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε | ascendió al vasto cielo y al Olimpo | μέγας | grande, vasto, extenso |
| Hom.Il.1.497Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Θέτις... ἠερίη δ’ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε | y Tetis mañanera ascendió al gran cielo y al Olimpo | οὐρανός | cielo, morada de los dioses |
| Hom.Il.1.498Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εὗρεν δ’ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων | encontró al Crónida, de amplia voz, sentado aparte de los demás | εὑρίσκω | encontrar (que), descubrir (que) |
| Hom.Il.1.499Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο | en la cumbre más elevada del Olimpo lleno de riscos | ἄκρος | alto, elevado, más alto, más elevado |
| Hom.Il.1.499Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εὗρεν δέ… Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο | y encontró al Cronida sentado lejos de los demás, en la cima más alta del Olimpo de muchas cumbres | κορυφή | cima, vértice, parte más alta |
| Hom.Il.1.503Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ’ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον | padre Zeus, si alguna vez a ti entre los inmortales te favorecí de palabra u obra, concédeme esto | ὀνίνημι | beneficiar (a alguien), favorecer (a alguien), hacer un favor (a alguien) |
| Hom.Il.1.504Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ζεῦ πάτερ… τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ | padre Zeus, cúmpleme el siguiente deseo | ὅδε | esto, lo siguiente |
| Hom.Il.1.510Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | … ὄφρ’ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν… τιμῇ | ... para que los aqueos recompensen a mi hijo con honra | τιμή | honor, honra, respeto, consideración |
| Hom.Il.1.512Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Θέτις… ἥψατο γούνων | Tetis se aferró a sus rodillas (de Zeus) | ἅπτω | agarrarse (a algo), agarrar (algo) |
| Hom.Il.1.512Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Θέτις… ἥψατο γούνων… καὶ εἴρετο | Tetis tocó <sus> rodillas y preguntaba [suplicante] | γόνυ | rodilla |
| Hom.Il.1.514Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο | prométeme concretamente <algo> seguro | μέν | en verdad, ciertamente, concretamente |
| Hom.Il.1.515Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος | pues en ti no cabe el temor | δέος | temor, miedo |
| Hom.Il.1.516Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι | soy la divinidad más vilipendiada entre todas | ἄτιμος | sin honor, vilipendiado |
| Hom.Il.1.519Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ’ ἄν μ’ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν | me harás enemistarme con Hera cuando ella me irrite con sus reproches | ὅταν | cuando |
| Hom.Il.1.520Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ἥρῃ… ἣ δὲ καὶ αὔτως μ’ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ | … Hera… que incluso sin motivo me vitupera siempre entre los dioses inmortales | αὐτός | del mismo modo, sin motivo |
| Hom.Il.1.521Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν | y dice que yo ayudo en el combate a los troyanos | φημί | decir (que), afirmar (que) |
| Hom.Il.1.522Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ | apártate, no sea que (Hera) advierta algo | μή | que, no sea que, para que no |
| Hom.Il.1.523Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω | y a mí eso me preocupará hasta que lo concluya | μέλω | preocupar (a), importar (a) |
| Hom.Il.1.526Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον… ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω | pues lo que yo conceda inclinando la cabeza no tiene vuelta atrás | ἐμός | de mí, sobre mí, hacia mí, a mí |
| Hom.Il.1.533Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | θεοὶ δ’ ἅμα πάντες ἀνέσταν | los dioses se levantaron todos a la vez | ἀνίστημι | levantarse, ponerse en pie |
| Hom.Il.1.534Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | θεοὶ δ’ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον | y todos los dioses al tiempo se levantaron de sus asientos ante su padre | σφός | suyo, de ellos |
| Hom.Il.1.535Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες | enfrentados (a Zeus) estaban todos de pie | ἵστημι | estar de pie, estar (quieto), aguantar |
| Hom.Il.1.536Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὣς ὃ μὲν ἔνθα καθέζετ’ ἐπὶ θρόνου | así él estaba sentado allí sobre el asiento | ἔνθα | allí |
| Hom.Il.1.540Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τίς δ’ αὖ τοι… θεῶν συμφράσσατο βουλάς; | ¿cuál de los dioses de nuevo ha trazado planes contigo? | αὖ | de nuevo, otra vez |
| Hom.Il.1.544Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε | padre de hombres y dioses | ἀνήρ | hombre |
| Hom.Il.1.544Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε | y a ella le respondió después el padre de los hombres y los dioses | θεός | dioses |
| Hom.Il.1.544Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε | el padre de hombres y dioses | τε | … y…, por un lado… por otro |
| Hom.Il.1.546Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν· χαλεποί τοι ἔσοντ’ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ | Hera, en verdad no confíes en que conocerás todos mis propósitos; ciertamente serán difíciles para ti, aunque seas mi esposa | περ | aunque, sin embargo, no obstante, por más que |
| Hom.Il.1.547Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὅν μέν κ’ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν | a quien tal vez sea conveniente escuchar | ἐπιεικής | apropiado, conveniente |
| Hom.Il.1.550Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μηδὲ μετάλλα | tú no preguntes ni inquieras en modo alguno cada cosa de esas | μηδέ | y no, ni |
| Hom.Il.1.552Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες; | ¿qué (tipo de) discurso dijiste? | ποῖος | ¿cuál?, ¿de qué clase?, ¿qué?, cuál, qué |
| Hom.Il.1.561Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐδέ σε λήθω | ¡desdichada!, siempre sospechas y no te paso desapercibido (y no dejas de vigilarme) | οἴομαι | sospechar |
| Hom.Il.1.562Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι | estarás más lejos de mi ánimo | ἀπό | lejos de, fuera de, aparte de |
| Hom.Il.1.564Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εἰ δ’ οὕτω τοῦτ’ ἐστίν, ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι | si eso es así, va a ser querido por mí | εἰ | si |
| Hom.Il.1.565Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀλλ’ ἀκέουσα κάθησο | pero aun sin querer, siéntate | ἀλλά | pero, mas |
| Hom.Il.1.570Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀνὰ δῶμα | de abajo arriba de la morada | ἀνά | de abajo arriba |
| Hom.Il.1.571Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τοῖσιν δ’ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ’ ἀγορεύειν | y a estos Hefesto famoso por su arte empezaba a hablar | Ἧφαιστος | Hefesto, Vulcano |
| Hom.Il.1.582Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν | pero tú acércate a él con suaves palabras | μαλακός | tierno, suave, dulce |
| Hom.Il.1.586Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ | aguanta aunque estés apenada | ἀνέχω | aguantar, soportar, resistir |
| Hom.Il.1.590Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ’ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε… ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο | pues ya también en otra ocasión me arrojó de la divina morada a mí que deseaba defender[te] | ἄλλοτε | en otro tiempo, en otra ocasión |
| Hom.Il.18.591Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | χορόν… τῷ ἴκελον οἷόν ποτ’ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ Δαίδαλος ἤσκησεν | un lugar de baile semejante a ese que Dédalo una vez preparó en la vasta Cnosos | οἷος | cual, tal como, que (relativo) |
| Hom.Il.1.598Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων | vertía vino escanciando dulce néctar de una cratera | γλυκύς | dulce, no amargo |
| Hom.Il.1.599Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἄσβεστος δ’ ἄρ’ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσι | y una risa incontenible surgió entre los dioses bienaventurados | γέλως | risa |
| Hom.Il.1.600Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐνῶρτο γέλως… ὡς ἴδον… | se produjo la risa cuando vieron… | ὡς | cuando |
| Hom.Il.1.604Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ | [musas] que cantaban alternándose con bella voz | ἀείδω | cantar |
| Hom.Il.1.605Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | λαμπρὸν φάος ἠελίοιο | brillante luz del sol | λαμπρός | brillante |
| Hom.Il.1.606Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | οἵ… ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος | ellos fueron a casa, cada uno (a la suya) | ἕκαστος | cada uno, uno por uno |
| Hom.Il.1.608Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι | Hefesto fabricó con mente sabia | οἶδα | conocedor (de), sabedor (de), sabio |
| Hom.Il.1.608Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἑκάστῳ δῶμα… Ἥφαιστος ποίησεν | a cada uno Hefesto hizo una casa | ποιέω | hacer, fabricar |
| Hom.Il.1.610Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊε… ἔνθα πάρος κοιμᾶτο | y Zeus iba a su lecho donde antes dormía | ἔνθα | allí donde, donde, adonde |
| Hom.Il.1.610Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔνθα πάρος κοιμᾶθ’, ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι | donde antes solía dormir cuando el dulce sueño le entraba | ὅτε | cuando |
| Hom.Il.1.611Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔνθα καθεῦδ’ ἀναβάς, παρὰ δὲ Ἥρη | allí tras subir dormía, y Hera a su lado | καθεύδω | dormir |
| Hom.Il.1.611Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔνθα καθεῦδε… παρὰ δέ… Ἥρη | allí dormía, al lado, Hera | παρά | al lado |
| Hom.Il.2.1Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες… εὗδον, Δία δ’ οὐκ ἔχε… ὕπνος | otros, dioses y hombres dormían, pero el sueño no sometía a Zeus | ἄρα | |
| Hom.Il.2.16Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὣς φάτο, βῆ δ’ ἄρ’ ὄνειρος | así habló, y se marchó el sueño | ἄρα | |
| Hom.Il.2.25Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ᾧ λαοί τ’ ἐπιτετράφαται | a quien está confiada la tropa | ἐπιτρέπω | ser encargado, ser confiado, hacerse cargo |
| Hom.Il.2.26Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι | y soy para ti mensajero de Zeus | ἄγγελος | mensajero, enviado |
| Hom.Il.2.26Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | νῦν δ’ ἐμέθεν ξύνες ὦκα | y ahora escúchame al instante | συνίημι | oír, escuchar |
| Hom.Il.2.36Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τὰ φρονέοντ’ ἀνὰ θυμὸν | preocupaciones en su ánimo | ἀνά | en |
| Hom.Il.2.36Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τὰ φρονέοντα… ἅ ῥ’ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον | preocupaciones que no iban a cumplirse | ἄρα | |
| Hom.Il.2.37Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | φῆ… αἱρήσειν Πριάμου πόλιν | decía que conquistaría la ciudad de Príamo | αἱρέω | conquistar, apoderarse de |
| Hom.Il.2.37Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | φῆ γὰρ ὅ γ’ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ | pues él decía que tomaría la ciudad de Príamo aquel día | ἐκεῖνος | aquel |
| Hom.Il.2.37Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | φῆ γὰρ ὅ γ’ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ | pues este se decía a sí mismo que tomaría la ciudad de Príamo aquel día | φημί | decirse (a sí mismo), suponer |
| Hom.Il.2.41Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔγρετο δ’ ἐξ ὕπνου | se despertó del sueño | ἐγείρω | despertarse |
| Hom.Il.2.41Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔγρετο δ’ ἐξ ὕπνου | se despertaba del sueño | ἐκ | desde, procedente de, de |
| Hom.Il.2.42Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | μαλακὸν δ’ ἔνδυνε χιτῶνα | y se ponía una suave túnica | ἐνδύομαι | ponerse (ropa), vestirse (con), revestirse (de) |
| Hom.Il.2.44Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ποσσὶ δ’ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα | se ató las hermosas sandalias a sus pies perfumados | δέω | atarse |
| Hom.Il.2.50Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κηρύκεσσι… κέλευσε κηρύσσειν ἀγορήν | ordenó a los heraldos convocar asamblea | κελεύω | ordenar (a alguien hacer) |
| Hom.Il.2.51Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς | ordenó convocar a asamblea a los aqueos de melenudas cabelleras | ἀγορά | asamblea, asamblea del pueblo |
| Hom.Il.2.51Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν… Ἀχαιούς | ordenó convocar a reunión a los aqueos | κηρύττω | convocar por medio de un heraldo, invocar |
| Hom.Il.2.53Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων | pero primero hacía sentar al consejo de magnánimos ancianos | βουλή | consejo de ancianos, consejo de notables |
| Hom.Il.2.55Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν | tras convocarlos precisamente este, preparaba un plan astuto | γε | al menos, concretamente, precisamente |
| Hom.Il.2.57Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | διὰ νύκτα | durante la noche | διά | durante |
| Hom.Il.2.71Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν | me ha soltado el dulce sueño | ἀνίημι | soltar, dejar, dejar ir |
| Hom.Il.2.80Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν | si algún otro de los aqueos nos dijera su sueño diríamos que es mentira | ὄνειρος | sueño (soñar), ensoñación |
| Hom.Il.2.91Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | καί σφιν Κεβριόνης τρίτος εἵπετο | y a ellos [dos] seguía Cebríones en tercer lugar | τρίτος | tercero, en tercer lugar |
| Hom.Il.2.92Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης | delante de la costa profunda | βαθύς | fuerte, avanzado, rico |
| Hom.Il.2.93Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν | desfilaban en tropel hacia la asamblea | ἀγορά | asamblea, asamblea del pueblo |
| Hom.Il.2.95Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τετρήχει δ’ ἀγορή | y la asamblea estaba agitada (inquieta) | ταράττω | estar agitado, estar turbado |
| Hom.Il.2.95Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων | y la tierra se lamentaba debajo al sentarse las huestes | ὑπό | bajo (prep.), debajo, a escondidas, en pequeña medida |
| Hom.Il.2.99Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | σπουδῇ δ’ ἕζετο λαός | y con esfuerzo se sentaba la tropa | σπουδή | con prisa, con empeño, con esfuerzo |
| Hom.Il.2.104Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | σκῆπτρον… Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι | cetro <que> el soberano Hermes entregó a Pélope. | Ἑρμῆς | Hermes, Mercurio |
| Hom.Il.2.110Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος | ¡queridos guerreros dánaos, servidores de Ares! | ἥρως | héroe, noble guerrero, noble |
| Hom.Il.2.114Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο | y ahora ha decidido un pérfido engaño | ἀπάτη | engaño, artimaña, ardid |
| Hom.Il.2.115Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι | y me ordena llegar a Argos deshonrado | Ἄργος | Argos |
| Hom.Il.2.116Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | οὕτω που Διὶ μέλλει… φίλον εἶναι | así quizá a Zeus va a ser grato | ποῦ | de alguna manera, quizá |
| Hom.Il.2.117Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα | abatió las cabezas de muchas ciudades | καταλύω | abatir, destruir, suprimir |
| Hom.Il.2.118Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ζεύς… πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα… τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον | Zeus destruyó las torres de muchas ciudades, pues el poder de este es el más grande | γάρ | pues, porque, ya que, en efecto |
| Hom.Il.2.118Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον | su fuerza (poder) es la mayor | κράτος | fuerza, poder (sust.) |
| Hom.Il.2.120Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ’ ἐστί… πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν | pues es vergonzoso precisamente esto: enterarse de que tan en vano una tropa tal y tan grande de aqueos lucha un combate inútil | οὕτως | tanto, tan |
| Hom.Il.2.120Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ’ ἐστί… πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν… πολεμίζειν… | pues esto concretamente es vergonzoso de escuchar, que tan importante y numerosa tropa de aqueos así inútilmente lucha | τοῖος | tal, así, tan importante, tal en aspecto |
| Hom.Il.2.124Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εἴ περ γάρ κ’ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες… | pues si en efecto quisiéramos aqueos y troyanos tras hacer sacrificios de juramentos fiables… | πιστός | digno de crédito, fiable, creíble |
| Hom.Il.2.134Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί | nueve años del gran Zeus en verdad han transcurrido | ἐννέα | nueve |
| Hom.Il.2.136Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἡμέτεραί τ’ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα | nuestras esposas e hijos pequeños | τέκνον | hijo, niño |
| Hom.Il.2.139Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες | según yo diga, obedezcamos todos | ἄν | |
| Hom.Il.2.145Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κινήθη δ’ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο | y se movió la asamblea como las grandes olas del mar, el de Ícaro | πόντος | mar |
| Hom.Il.2.152Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν | ordenaban llegar hasta las naves | ἅπτω | tocar (algo), alcanzar (algo), llegar hasta (algo) |
| Hom.Il.2.152Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ’ ἑλκέμεν εἰς ἅλα | ordenaban atar las naves y remolcar<las> mar adentro | ἕλκω | tirar de, traer tras de sí, llevar a rastras, arrastrar, remolcar |
| Hom.Il.2.159Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | φεύξονται ἐπ’ εὐρέα νῶτα θαλάσσης; | ¿huirán por el ancho dorso del mar? | νῶτον | espalda, dorso, superficie |
| Hom.Il.2.161Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ἀργεῖοι φεύξονται… κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο | los argivos huirán y abandonarían a la argiva Helena, motivo de jactancia para Príamo y los troyanos, por la que muchos aqueos perecieron en Troya | Ἑλένη | Helena, Helena de Troya |
| Hom.Il.2.171Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ἀθήνη… εὗρεν… Ὀδυσῆα… ἑσταότα… ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν | Atenea encontró a Odiseo de pie parado porque el dolor le alcanzaba su corazón y ánimo | θυμός | ánimo, sentimiento, corazón |
| Hom.Il.2.183Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε | y arrojó (tiró lejos) su manto | ἀπό | lejos |
| Hom.Il.2.183Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε | y arrojó lejos <su> manto | ἀποβάλλω | tirar lejos, arrojar |
| Hom.Il.2.186Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί | recibió de él el imperecedero cetro paterno | δέχομαι | recibir |
...
...