...
...
| Referencia | Texto griego | Traducción | Lema | Significado |
|---|
| Soph.Phil.583Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | λέγονθʼ ἃ μὴ δεῖ | diciendo lo que no debe | μή | |
| Soph.Phil.584Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | πόλλʼ ἐγὼ κείνων ὕπο δρῶν ἀντιπάσχω χρηστά θ’, οἷʼ ἀνὴρ πένης | yo a cambio de ser activo disfruto por parte de aquellos de muchas <cosas> buenas como hombre pobre | πένης | pobre, que trabaja para vivir |
| Soph.Phil.595Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ταῦτʼ Ἀχαιοὶ πάντες ἤκουον σαφῶς Ὀδυσσέως λέγοντος | todos los aqueos oían claramente a Odiseo que decía esta cosas | ἀκούω | oír (a), escuchar (a) |
| Soph.Phil.598Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἄγαν οὕτω χρόνῳ τοσῷδ’ | después de tanto tiempo | ἄγαν | mucho, demasiado |
| Soph.Phil.602Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἔργʼ ἀμύνουσιν κακά | vengan las malas acciones | ἀμύνω | vengar, castigar |
| Soph.Phil.605Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | μάντις ἦν τις εὐγενής… ὄνομα δʼ ὠνομάζετο Ἕλενος | había un adivino de noble origen y era llamado de nombre Héleno | ὄνομα | llamar con el nombre, dar el nombre, recibir el nombre |
| Soph.Phil.605Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ὄνομα δʼ ὠνομάζετο Ἕλενος | Héleno se llamaba de nombre | ὀνομάζω | llamar algo a alguien |
| Soph.Phil.609Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | δέσμιόν τʼ ἄγων ἔδειξʼ Ἀχαιοῖς | y llevándolo atado, se lo enseñó a los Aqueos | δείκνυμι | exponer, mostrar, enseñar (mostrar) |
| Soph.Phil.616Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ὑπέσχετο τὸν ἄνδρʼ Ἀχαιοῖς τόνδε δηλώσειν | prometió que mostraría a este hombre a los Aqueos | δηλόω | mostrar, revelar |
| Soph.Phil.627Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἐγώ… εἶμʼ ἐπὶ ναῦν, σφῷν δʼ ὅπως ἄριστα συμφέροι θεός | yo me embarcaré y que la divinidad os favorezca a ambos lo mejor posible | συμφέρω | favorecer |
| Soph.Phil.636Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἡμᾶς πολὺ πέλαγος ὁρίζῃ τῆς Ὀδυσσέως νεώς | mucho mar nos separa de la nave de Odiseo | ὁρίζω | separar de |
| Soph.Phil.638Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | σπουδή, πόνου λήξαντος, ὕπνον κἀνάπαυλαν ἤγαγεν | la prisa, al cesar el esfuerzo, nos trae sueño y reposo | ἄγω | traer, atraer |
| Soph.Phil.639Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἐπειδὰν πνεῦμα… ἀνῇ | cuando el viento afloje | ἀνίημι | aflojar |
| Soph.Phil.643Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οὐκ ἔστι λῃσταῖς πνεῦμʼ ἐναντιούμενον ὅταν παρῇ κλέψαι | no hay un viento contrario para los piratas cuando es posible robar | ἐναντιόομαι | oponerse, ir contra |
| Soph.Phil.662Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ὅσιά τε φωνεῖς | tus palabras son respetuosas | ὅσιος | permitido a los hombres, profano |
| Soph.Phil.671Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οὐκ ἄχθομαί σʼ ἰδών | no me pesa verte (no me irrita verte) | ἄχθομαι | estar irritado (con), estar preocupado (por) |
| Soph.Phil.672Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | εὖ δρᾶν εὖ παθών | hacer el bien habiéndolo recibido | εὖ | bien |
| Soph.Phil.675Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τὸ γὰρ νοσοῦν ποθεῖ σε ξυμπαραστάτην λαβεῖν | pues mi enfermedad pide que te coja de compañero | νοσέω | la enfermedad |
| Soph.Phil.705Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | … ὅθεν εὐμάρειʼ ὑπάρχοι πόρου | … donde haya facilidad de recursos | πόρος | recurso, medio (sust.) |
| Soph.Phil.715Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | πώματος ἥσθη | disfrutó de su bebida | ἥδομαι | alegrarse de algo, disfrutar de |
| Soph.Phil.715Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | … ὃς μηδʼ οἰνοχύτου πώματος ἥσθη δεκέτει χρόνῳ | … quien ni siquiera disfrutó en el tiempo de diez años de una bebida de vino escanciado | χρόνος | tiempo, momento, periodo de tiempo |
| Soph.Phil.721Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | … ὅς νιν ποντοπόρῳ δούρατι… πατρίαν ἄγει πρὸς αὐλάν | … quien lo lleva en su nave surcadora del mar… a la casa paterna | δόρυ | barco |
| Soph.Phil.734Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | μῶν ἄλγος ἴσχεις; | ¿pero es que te duele? | μή | ¿es que... ? |
| Soph.Phil.747Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | πρὸς θεῶν, πρόχειρον εἴ τί σοι… πάρα ξίφος χεροῖν, πάταξον εἰς ἄκρον πόδα | ¡por los dioses! si tienes alguna espada disponible en tus manos, golpéame en la punta del pie | πρόχειρος | a mano, disponible, dispuesto, preparado |
| Soph.Phil.753Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τί σοι; | ¿qué te <pasa>? | τίς | quién, qué |
| Soph.Phil.756Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | δεινὸν γὰρ οὐδὲ ῥητόν | en efecto <es> terrible y no se puede decir | οὐδέ | y no |
| Soph.Phil.758Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | διὰ χρόνου | después de un tiempo | διά | tras |
| Soph.Phil.766Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τὰ τόξʼ ἑλών… σῷζʼ αὐτὰ καὶ φύλασσε | cogiendo el arco presérvalo y guárdalo | σώζω | preservar, mantener (intacto), salvaguardar |
| Soph.Phil.767Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | λαμβάνει γὰρ οὖν ὕπνος μ’, ὅταν περ τὸ κακὸν ἐξίῃ τόδε | pues, en efecto, el sueño se apodera de mí, justamente cuando se marcha este dolor | περ | precisamente |
| Soph.Phil.776Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἰδοὺ δέχου, παῖ | ¡ea! cóge<lo>, muchacho | ἰδού | ¡mira!, ¡ea!, ¡eh! |
| Soph.Phil.784Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | καί τι προσδοκῶ νέον | y espero algo nuevo | προσδοκάω | esperar |
| Soph.Phil.786Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οἷά μʼ ἐργάσει κακά | qué males me produces | ἐργάζομαι | realizar (algo), realizar (algo a alguien) |
| Soph.Phil.789Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἔχετε τὸ πρᾶγμα | comprended la situación | ἔχω | tener en mente, comprender, conocer |
| Soph.Phil.789Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | μὴ φύγητε μηδαμῇ | no huyáis de ningún modo | μηδαμός | de ningún modo, de ninguna manera |
| Soph.Phil.809Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | μή με καταλίπῃς μόνον | ¡no me dejes solo! | καταλείπω | abandonar |
| Soph.Phil.815Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τὸν ἄνω κύκλον | el círculo de lo alto | κύκλος | la cúpula celeste |
| Soph.Phil.825Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἐάσωμεν… ἕκηλον αὐτόν | dejémoslo tranquilo | ἐάω | dejar, dejar tranquilo |
| Soph.Phil.826Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἐάσωμεν... ἕκηλον αὐτόν, ὡς ἂν εἰς ὕπνον πέσῃ | dejémoslo tranquilo, que pueda conciliar el sueño | ὕπνος | coger el sueño, conciliar el sueño, dormirse |
| Soph.Phil.830Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ὄμμασι δʼ ἀντίσχοις τάνδʼ αἴγλαν | mantén ante sus ojos esa radiante serenidad | ἀντέχω | mantener delante de |
| Soph.Phil.843Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | μάλα τοι ἄπορα… πάθη | muchos sufrimientos irremediables para ti | ἄπορος | sin solución, irremediable, inabordable |
| Soph.Phil.855Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οὖρός τοι, τέκνον | <hay> sin duda una brisa favorable, hijo | τοι | ciertamente, sin duda |
| Soph.Phil.864Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | πόνος ὁ μὴ φοβῶν κράτιστος | el esfuerzo que no atemoriza es el más eficaz | πόνος | trabajo, esfuerzo, dificultad |
| Soph.Phil.864Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | πόνος ὁ μὴ φοβῶν κράτιστος | el trabajo que no asusta es el mejor | φοβέω | asustar, atemorizar |
| Soph.Phil.866Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἁνὴρ… κἀνάγει κάρα | el hombre levanta la cabeza | ἀνάγω | levantar, alzar, desplegar |
| Soph.Phil.872Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οὔκουν Ἀτρεῖδαι τοῦτʼ ἔτλησαν εὐφόρως οὕτως ἐνεγκεῖν | los atridas ciertamente no soportaron aguantar eso tan alegremente | οὔκουν | ciertamente no, seguramente no, desde luego, no |
| Soph.Phil.883Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἥδομαι… σʼ εἰσιδών… ἀνώδυνον βλέποντα κἀμπνέοντʼ ἔτι | me alegro al ver que estás vivo sin dolor y todavía respiras | βλέπω | ver, tener vista |
| Soph.Phil.893Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | καὐτὸς ἀντέχου | aguanta por ti mismo | ἀντέχω | aguantar, perseverar |
| Soph.Phil.894Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τό τοι σύνηθες ὀρθώσει μʼ ἔθος | lo habitual enderezará mi costumbre | ἔθος | costumbre, hábito |
...
...