...
...
| Referencia | Texto griego | Traducción | Lema | Significado |
|---|
| Plat.Apol.29bPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐκ εἰδὼς ἱκανῶς περὶ τῶν ἐν Ἅιδου οὕτω καὶ οἴομαι οὐκ εἰδέναι | <yo>, sin saber bastante sobre las cosas de los que <están> en el inframundo, de igual manera también creo que no lo sé | Ἅιδης | morada del Hades, mundo de los muertos, inframundo |
| Plat.Apol.29bPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐδέποτε φοβήσομαι οὐδὲ φεύξομαι | nunca tendré miedo ni huiré | φοβέω | atemorizarse, temer, tener miedo, estar aterrado |
| Plat.Apol.29cPlato, Apologia: Platón, Apología | εἰ με νῦν ὑμεῖς ἀφίετε Ἀνύτῳ ἀπιστήσαντες... | si vosotros ahora me absolvéis sin hacer caso a Ánito... | ἀπιστέω | no hacer caso (a), desobedecer (a) |
| Plat.Apol.29cPlato, Apologia: Platón, Apología | … ὃς ἔφη ἢ τὴν ἀρχὴν οὐ δεῖν ἐμὲ δεῦρο εἰσελθεῖν ἤ, ἐπειδὴ εἰσῆλθον, οὐχ οἷόν τ’ εἶναι τὸ μὴ ἀποκτεῖναί με | … quien decía o que no era necesario en un principio que yo me presentara a juicio aquí o que, una vez que me presenté, que no era posible no condenarme a muerte | εἰσέρχομαι | presentarse (a juicio) |
| Plat.Apol.29cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐπὶ τούτῳ… ἐφ’ ᾧτε μηκέτι… διατρίβειν μηδὲ φιλοσοφεῖν | según eso, si ya no (es posible) ni demorarse ni investigar | ἐπί | si |
| Plat.Apol.29dPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐὰν δὲ ἁλῷς ἔτι τοῦτο πράττων | si eres sorprendido haciendo aún esto | ἁλίσκομαι | ser descubierto haciendo una cosa |
| Plat.Apol.29dPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐγὼ ὑμᾶς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀσπάζομαι… καὶ φιλῶ | yo, atenienses, os quiero y amo | ἀσπάζομαι | querer, tener afecto (a) |
| Plat.Apol.29dPlato, Apologia: Platón, Apología | εἰ οὖν με, ὅπερ εἶπον, ἐπὶ τούτοις ἀφίοιτε... | pues bien, si, como dije, me absolvierais por esos [argumentos]... | οὖν | pues bien, y es más |
| Plat.Apol.30aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐγγυτέρω γένει | más próximo en parentesco | ἐγγύς | cerca (de), al lado (de) |
| Plat.Apol.30aPlato, Apologia: Platón, Apología | ὀνειδιῶ ὅτι τὰ πλείστου ἄξια περὶ ἐλαχίστου ποιεῖται | [lo] criticaré porque lo que merece la máxima <consideración> <él> hace <que sea> de la mínima | ἐλαχύς | mínimo, ínfimo, el más pequeño, escasísimo, muy poco |
| Plat.Apol.30aPlato, Apologia: Platón, Apología | ταῦτα γὰρ κελεύει ὁ θεός | pues eso ordena la divinidad | κελεύω | ordenar (mandar) |
| Plat.Apol.30aPlato, Apologia: Platón, Apología | ταῦτα… ὅτῳ ἂν ἐντυγχάνω ποιήσω | eso haré (me comportaré así) con quien me encuentre | ποιέω | hacer, portarse |
| Plat.Apol.30bPlato, Apologia: Platón, Apología | εἰ μὲν οὖν ταῦτα λέγων διαφθείρω τοὺς νέους… | por tanto, si yo diciendo estas palabras corrompo a los jóvenes… | διαφθείρω | corromper, sobornar, seducir |
| Plat.Apol.30cPlato, Apologia: Platón, Apología | καὶ γάρ… ὀνήσεσθε ἀκούοντες | pues incluso disfrutaréis al escuchar | ὀνίνημι | beneficiarse, disfrutar, contentarse |
| Plat.Apol.30dPlato, Apologia: Platón, Apología | πολλοῦ δέω ἐγὼ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ ἀπολογεῖσθαι | estoy lejos de intentar hacer mi propia defensa | δέω | faltar mucho, faltar poco, estar lejos, estar cerca |
| Plat.Apol.30ePlato, Apologia: Platón, Apología | μοὶ δοκεῖ ὁ θεὸς ἐμὲ τῇ πόλει προστεθηκέναι τοιοῦτόν τινα, ὅς ὑμᾶς ἐγείρων… καὶ ὀνειδίζων ἕνα ἕκαστον | me parece que el dios me ha colocado en la ciudad como uno tal que os provoca y hace reproches a cada uno | ὀνειδίζω | reprochar (a alguien), hacer reproches (a alguien) |
| Plat.Apol.31aPlato, Apologia: Platón, Apología | τὸν λοιπὸν βίον καθεύδοντες διατελοῖτε ἄν | pasaríais el resto de la vida durmiendo | διατελέω | pasar el tiempo (haciendo algo) |
| Plat.Apol.31aPlato, Apologia: Platón, Apología | ὑμεῖς δ’ ἴσως τάχ’ ἂν ἀχθόμενοι | pero vosotros quizá posiblemente estaríais dolidos | ἴσος | igual, quizá |
| Plat.Apol.31aPlato, Apologia: Platón, Apología | ὁ θεὸς… κηδόμενος ὑμῶν | la divinidad preocupándose de nosotros | κήδω | preocuparse por, interesarse por |
| Plat.Apol.31aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐὰν ἐμοὶ πείθησθε, φείσεσθέ μου | si me hacéis caso evitaréis mi muerte | φείδομαι | preservar (la vida), evitar la muerte, ahorrar daño, tratar con consideración |
| Plat.Apol.31bPlato, Apologia: Platón, Apología | εἰ μέν τι ἀπὸ τούτων ἀπέλαυον… εἶχον ἄν τινα λόγον | si disfrutara algo de eso tendría alguna razón | ἀπολαύω | disfrutar, beneficiarse (de algo) |
| Plat.Apol.31cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἀναβαίνων εἰς τὸ πλῆθος | subiendo a hablar ante el pueblo | ἀναβαίνω | subir (a hablar) a la tribuna |
| Plat.Apol.31cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἴσως ἂν οὖν δόξειεν ἄτοπον εἶναι, ὅτι δὴ ἐγώ… δημοσίᾳ δὲ οὐ τολμῶ ἀναβαίνων εἰς τὸ πλῆθος τὸ ὑμέτερον συμβουλεύειν τῇ πόλει | quizás entonces parecería que es extraño que en efecto yo no me atreva en público a aconsejar a la ciudad subiendo a la tribuna ante vuestra asamblea | πλῆθος | asamblea popular |
| Plat.Apol.31cPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐ τολμῶ ἀναβαίνων εἰς τὸ πλῆθος τὸ ὑμέτερον συμβουλεύειν τῇ πόλει | no me atrevo a subir hasta [la tribuna de] vuestra asamblea y aconsejar a la ciudad | ὑμέτερος | vuestro |
| Plat.Apol.31dPlato, Apologia: Platón, Apología | τοῦτ’ ἔστιν ὅ μοι ἐναντιοῦται τὰ πολιτικὰ πράττειν | eso es lo que se opone a que yo actúe en política | ἐναντιόομαι | oponerse (a), negarse (a) |
| Plat.Apol.31dPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐπεχείρησα πράττειν τὰ πολιτικὰ πράγματα | intenté llevar a cabo actuaciones políticas | πρᾶγμα | acción, hecho |
| Plat.Apol.31dPlato, Apologia: Platón, Apología | εἰ ἐγὼ πάλαι ἐπεχείρησα πράττειν τὰ πολιτικὰ πράγματα, πάλαι ἂν ἀπολώλη | si yo hace tiempo hubiera intentado ocuparme de los asuntos políticos, hace tiempo que estaría acabado | πράττω | dedicarse a, ocuparse de, administrar |
| Plat.Apol.31ePlato, Apologia: Platón, Apología | μοι μὴ ἄχθεσθε λέγοντι τἀληθῆ | y no os irritéis conmigo por decir la verdad | ἄχθομαι | estar irritado (con), estar preocupado (por) |
| Plat.Apol.32aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἄλλην μὲν ἀρχὴν οὐδεμίαν πώποτε ἦρξα ἐν τῇ πόλει | pues yo, varones atenienses nunca, en efecto, desempeñé ningún otro cargo en la ciudad | Ἀθηναῖος | ateniense |
| Plat.Apol.32aPlato, Apologia: Platón, Apología | μεγάλα δ’ ἔγωγε ὑμῖν τεκμήρια παρέξομαι τούτων | y yo precisamente os presentaré grandes pruebas de eso | μέγας | grande, fuerte, poderoso, importante |
| Plat.Apol.32bPlato, Apologia: Platón, Apología | ἑτοίμων ὄντων ἐνδεικνύναι με καὶ ἀπάγειν τῶν ῥητόρων | estando los oradores dispuestos a denunciarme y detenerme | ἐνδείκνυμι | denunciar |
| Plat.Apol.32cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐπειδὴ δὲ ὀλιγαρχία ἐγένετο, οἱ τριάκοντα… προσέταξαν ἀγαγεῖν ἐκ Σαλαμῖνος Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον ἵνα ἀποθάνοι | y cuando se produjo la oligarquía, los treinta [tiranos] ordenaron llevar desde Salamina a León de Salamina para que muriera | τριάκοντα | treinta tiranos |
| Plat.Apol.32dPlato, Apologia: Platón, Apología | καὶ ἴσως ἂν… ἀπέθανον, εἰ μὴ ἡ ἀρχὴ διὰ ταχέων κατελύθη | y quizá (yo) habría muerto, si esa forma de poder no hubiera sido derribada rápidamente | εἰ | si |
| Plat.Apol.32dPlato, Apologia: Platón, Apología | καὶ ἴσως ἂν διὰ ταῦτα ἀπέθανον | y quizás por eso morirían | οὗτος | por eso |
| Plat.Apol.33bPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐκ ἂν δικαίως τὴν αἰτίαν ὑπέχοιμι | no soportaría con justicia la acusación | αἰτία | acusación |
| Plat.Apol.33bPlato, Apologia: Platón, Apología | ὁμοίως καὶ πλουσίῳ καὶ πένητι παρέχω ἐμαυτὸν ἐρωτᾶν | por igual me ofrezco tanto al rico como al pobre para que me pregunten | παρέχω | ofrecer (para) |
| Plat.Apol.33cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐμοὶ δὲ τοῦτο... προστέτακται ὑπὸ τοῦ θεοῦ πράττειν καὶ ἐκ μαντείων καὶ ἐξ ἐνυπνίων | eso me ha sido ordenado por la divinidad a través de presagios y sueños | θεός | dios, divinidad |
| Plat.Apol.34bPlato, Apologia: Platón, Apología | τίνα ἄλλον ἔχουσι λόγον βοηθοῦντες ἐμοὶ ἀλλ’ ἢ τὸν ὀρθόν τε καὶ δίκαιον… ; | ¿qué otra razón tienen para ayudarme sino la recta y justa? | λόγος | razón, motivo |
| Plat.Apol.34cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἱκέτευσε… μετὰ πολλῶν δακρύων | imploró con muchas lágrimas | δάκρυον | lágrima |
| Plat.Apol.34cPlato, Apologia: Platón, Apología | παιδία… αὑτοῦ ἀναβιβασάμενος ἵνα ὅτι μάλιστα ἐλεηθείη | haciendo <él> subir <a la tribuna> a sus hijitos para ser compadecido lo más posible | ἐλεέω | ser compadecido |
| Plat.Apol.34cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἱκέτευσε τοὺς δικαστὰς μετὰ πολλῶν δακρύων | imploró a los jueces entre lágrimas | μετά | en medio de, entre, en |
| Plat.Apol.34dPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐπιεικῆ ἄν μοι δοκῶ… λέγειν | me parecería razonable decir | ἐπιεικής | razonable, conveniente, verosímil |
| Plat.Apol.34dPlato, Apologia: Platón, Apología | καὶ γὰρ τοῦτο αὐτὸ τὸ τοῦ Ὁμήρου | pues también eso mismo <es> lo de Homero | ὁ | |
| Plat.Apol.34dPlato, Apologia: Platón, Apología | μετ’ ὀργῆς | con ira | ὀργή | en cólera, con cólera, con ira |
| Plat.Apol.34dPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐδ’ ἐγὼ ‘ἀπὸ δρυὸς οὐδ’ ἀπὸ πέτρης’ πέφυκα ἀλλ’ ἐξ ἀνθρώπων | tampoco yo he nacido de una encina ni de una piedra, sino de seres humanos | φύω | nacer (de) |
| Plat.Apol.34ePlato, Apologia: Platón, Apología | εἴτ’ οὖν ἀληθὲς εἴτ’ οὖν ψεῦδος | tanto si ciertamente <es> verdadero como si ciertamente <es> mentira | οὖν | en efecto, ciertamente |
| Plat.Apol.35bPlato, Apologia: Platón, Apología | … Ἀθηναίων… οὓς αὐτοὶ ἑαυτῶν ἔν τε ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς προκρίνουσιν | ... de los atenienses a los que ellos escogen entre ellos mismos en las magistraturas y resto de cargos | τιμή | honor (otorgado por la ciudad), honra (cívica), cargo que honra, magistratura |
| Plat.Apol.35bPlato, Apologia: Platón, Apología | χωρὶς δὲ τῆς δόξης… οὐδὲ δίκαιόν μοι δοκεῖ εἶναι δεῖσθαι τοῦ δικαστοῦ | y, aparte de la fama, tampoco me parece justo suplicar al juez | χωρίς | sin, lejos de, aparte de, al margen de |
| Plat.Apol.35cPlato, Apologia: Platón, Apología | χρὴ οὔτε ἡμᾶς ἐθίζειν ὑμᾶς ἐπιορκεῖν οὔθ’ ὑμᾶς ἐθίζεσθαι | es necesario que ni os acostumbremos a perjurar ni que vosotros os acostumbréis | ἐθίζω | acostumbrar |
| Plat.Apol.35cPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐκ ἐπὶ τούτῳ κάθηται ὁ δικαστής | el juez no está en sesión para eso | κάθημαι | estar sentado, estar en sesión |
| Plat.Apol.35dPlato, Apologia: Platón, Apología | πολλοῦ δεῖ οὕτως ἔχειν | pero está lejos de ser así | δέω | falta mucho, lejos de |
| Plat.Apol.35dPlato, Apologia: Platón, Apología | μὴ οὖν ἀξιοῦτέ με… τοιαῦτα δεῖν πρὸς ὑμᾶς πράττειν… ἀσεβείας φεύγοντα ὑπὸ Μελήτου | así pues, no pidáis que sea necesario que yo haga tales cosas ante vosotros por ser acusado de impiedad por Meleto | φεύγω | ser acusado |
| Plat.Apol.36aPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐ γὰρ ᾠόμην ἔγωγε οὕτω παρ’ ὀλίγον ἔσεσθαι ἀλλὰ παρὰ πολύ | pues yo al menos no creía que sería por tan poca (diferencia) sino por mucha | παρά | por (medio de) |
| Plat.Apol.36aPlato, Apologia: Platón, Apología | τό… μὴ ἀγανακτεῖν… ἐπὶ τούτῳ τῷ γεγονότι, ὅτι μου κατεψηφίσασθε, ἄλλα τέ μοι πολλὰ συμβάλλεται, καὶ οὐκ ἀνέλπιστόν μοι γέγονεν τὸ γεγονὸς τοῦτο | a que no me irrite por eso que ha ocurrido, que votasteis contra mí, contribuyen en mi caso otras muchas cosas, como que eso no me ocurrió de forma inesperada | συμβάλλω | aportar, contribuir |
| Plat.Apol.36bPlato, Apologia: Platón, Apología | τιμᾶται δ’ οὖν μοι ὁ ἀνὴρ θανάτου… ἐγὼ δὲ δὴ τίνος ὑμῖν ἀντιτιμήσομαι, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι; ἢ δῆλον ὅτι τῆς ἀξίας; | y por tanto el hombre [mi acusador] estima para mí la <pena de> muerte; yo, por mi parte ¿qué contrapropuesta de pena os haré, varones atenienses?, ¿o está claro que la recompensa [debida a mi comportamiento]? | ἀξία | merecimiento, merecido, recompensa, mérito |
| Plat.Apol.36bPlato, Apologia: Platón, Apología | εἰ μὴ ἀνέβη Ἄνυτος καὶ Λύκων κατηγορήσοντες ἐμοῦ, κἂν ὦφλε [Μέλητος] χιλίας δραχμάς, οὐ μεταλαβὼν τὸ πέμπτον μέρος τῶν ψήφων | si no hubieran subido al estrado Ánito y Licón para acusarme, Meleto incluso habría sido condenado a pagar mil dracmas, al no haber obtenido la quinta parte de los votos | μεταλαμβάνω | obtener |
| Plat.Apol.36cPlato, Apologia: Platón, Apología | εὐεργετεῖν τὴν μεγίστην εὐεργεσίαν | proporcionar el mayor beneficio | εὐεργετέω | hacer el bien |
| Plat.Apol.36dPlato, Apologia: Platón, Apología | ὁ μὲν γὰρ ὑμᾶς ποιεῖ εὐδαίμονας δοκεῖν εἶναι, ἐγὼ δὲ εἶναι | pues uno hace que parezca que vosotros sois felices pero yo que <lo> seáis | μέν | uno… pero…, uno… otro…, ... y... |
| Plat.Apol.36dPlato, Apologia: Platón, Apología | τί οὖν πρέπει ἀνδρὶ πένητι εὐεργέτῃ... ; | ¿qué conviene entonces a un hombre pobre <que es> benefactor? | πένης | pobre, que trabaja para vivir |
| Plat.Apol.36dPlato, Apologia: Platón, Apología | τί οὖν πρέπει ἀνδρὶ πένητι… δεομένῳ ἄγειν σχολὴν ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ παρακελεύσει; | ¿qué, así pues, conviene a un hombre pobre que pide tener tiempo para exhortaros? | σχολή | tener tiempo libre, estar desocupado |
| Plat.Apol.36bPlato, Apologia: Platón, Apología | τιμᾶται δ’ οὖν μοι ὁ ἀνὴρ θανάτου | y, de hecho, el hombre propuso pena de muerte contra mí | τιμάω | proponer (una pena contra alguien) |
| Plat.Apol.36ePlato, Apologia: Platón, Apología | ὁ μὲν γὰρ ὑμᾶς ποιεῖ εὐδαίμονας δοκεῖν εἶναι, ἐγὼ δὲ εἶναι | pues ese hace que os parezca que sois felices, pero yo que lo seáis | εὐδαίμων | afortunado, feliz |
| Plat.Apol.37aPlato, Apologia: Platón, Apología | πέπεισμαι ἐγὼ ἑκὼν εἶναι μηδένα ἀδικεῖν ἀνθρώπων | estoy convencido de que yo voluntariamente no sería injusto con ningún hombre | ἑκών | de grado, gustoso, que consiente, voluntariamente |
| Plat.Apol.37aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἴσως οὖν ὑμῖν καὶ ταυτὶ λέγων παραπλησίως δοκῶ λέγειν ὥσπερ περὶ τοῦ οἴκτου καὶ τῆς ἀντιβολήσεως | por tanto quizá os parezca que al hablar de esas cosas hablo de forma semejante a como si lo hiciera sobre lamentación y ruego | παραπλήσιος | de forma semejante (a como) |
| Plat.Apol.37bPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐ ῥᾴδιον ἐν χρόνῳ ὀλίγῳ μεγάλας διαβολὰς ἀπολύεσθαι | no es fácil en un tiempo pequeño librarse de grandes calumnias | ἀπολύω | defenderse (de), librarse (de) |
| Plat.Apol.37bPlato, Apologia: Platón, Apología | κατ’ ἐμαυτοῦ ἐρεῖν | hablar sobre mí mismo | κατά | referido a, sobre (acerca de) |
| Plat.Apol.37cPlato, Apologia: Platón, Apología | ταὐτόν μοί ἐστιν ὅπερ νυνδὴ ἔλεγον | tengo lo mismo que ahora mismo decía | νῦν | justo ahora, ahora mismo |
| Plat.Apol.37dPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐχ οἷοί τε ἐγένεσθε ἐνεγκεῖν τὰς ἐμὰς διατριβὰς καὶ τοὺς λόγους | no fuisteis capaces de soportar mis diatribas y discursos | διατριβή | debate, diatriba, discusión |
| Plat.Apol.37dPlato, Apologia: Platón, Apología | … ὅποι ἂν ἔλθω | … adonde quiera que yo vaya | ὅποι | adonde quiera que |
| Plat.Apol.38aPlato, Apologia: Platón, Apología | τὰ δὲ ἔχει μὲν οὕτως, ὡς ἐγώ φημι | y eso es así en efecto, como yo afirmo | φημί | decir que sí, afirmar |
| Plat.Apol.38cPlato, Apologia: Platón, Apología | ὄνομα ἕξετε καὶ αἰτίαν… ὡς Σωκράτη ἀπεκτόνατε | vais a tener la fama y la culpabilidad de que habéis matado a Sócrates | αἰτία | tener responsabilidad por, tener culpa de, sufrir acusación de |
| Plat.Apol.38ePlato, Apologia: Platón, Apología | πολὺ μᾶλλον αἱροῦμαι ὧδε ἀπολογησάμενος τεθνάναι ἢ ἐκείνως ζῆν | prefiero mucho más morir defendiéndome así que morir de aquel otro modo | αἱρέω | preferir |
| Plat.Apol.39aPlato, Apologia: Platón, Apología | καὶ ἄλλαι μηχαναὶ πολλαί εἰσιν ἐν ἑκάστοις τοῖς κινδύνοις ὥστε διαφεύγειν θάνατον | y otros muchos medios hay, en cada uno de los peligros, de evitar la muerte… | διαφεύγω | huir de, evitar |
| Plat.Apol.39aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἀλλὰ μὴ οὐ τοῦτ’ ᾖ χαλεπόν… θάνατον ἐκφυγεῖν | pero no era eso difícil, evitar la muerte | ἐκφεύγω | escapar (a), huir (de), evitar, estar libre |
| Plat.Apol.39aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐν ταῖς μάχαις… τό γε ἀποθανεῖν ἄν τις ἐκφύγοι… ὅπλα ἀφεὶς | pues en los combates uno evitaría precisamente morir tras abandonar las armas | ἐκφεύγω | evitar |
| Plat.Apol.39aPlato, Apologia: Platón, Apología | οὔτ’ ἐμὲ οὔτ’ ἄλλον οὐδένα δεῖ τοῦτο μηχανᾶσθαι, ὅπως ἀποφεύξεται πᾶν ποιῶν θάνατον | y es preciso que ni yo ni ningún otro maquine eso, cómo evitar la muerte haciendo cualquier cosa | πᾶς | todo, cualquier cosa |
| Plat.Apol.39bPlato, Apologia: Platón, Apología | κατήγοροι… δεινοὶ καὶ ὀξεῖς | acusadores hábiles y rápidos | ὀξύς | listo, rápido |
| Plat.Apol.39cPlato, Apologia: Platón, Apología | φημὶ γάρ… τιμωρίαν ὑμῖν ἥξειν εὐθὺς μετὰ τὸν ἐμὸν θάνατον πολὺ χαλεπωτέραν | pues afirmo que os llegará poco después de mi muerte un castigo mucho más duro | χαλεπός | duro, difícil, complicado |
| Plat.Apol.39dPlato, Apologia: Platón, Apología | αὕτη ἡ ἀπαλλαγή… καλλίστη καὶ ῥᾴστη… ἑαυτὸν παρασκευάζειν ὅπως ἔσται ὡς βέλτιστος | esa liberación es la mejor y más sencilla: procurar que él mismo sea el mejor posible | παρασκευάζω | disponer (de forma que), procurar (que), hacer (disponer) que |
| Plat.Apol.39dPlato, Apologia: Platón, Apología | οὐ γάρ ἐσθ’ αὕτη ἡ ἀπαλλαγὴ οὔτε πάνυ δυνατὴ οὔτε καλή, ἀλλ’ ἐκείνη καὶ καλλίστη καὶ ῥᾴστη | pues esa forma de liberación no es ni muy posible ni noble, pero aquella (otra) es la más noble y más sencilla | ῥᾴδιος | fácil, sencillo, accesible |
| Plat.Apol.39ePlato, Apologia: Platón, Apología | ἀλλά μοι… παραμείνατε τοσοῦτον χρόνον | pero permaneced junto a mí durante todo este tiempo | παραμένω | permanecer junto a, quedarse con |
| Plat.Apol.39ePlato, Apologia: Platón, Apología | ἡδέως ἂν διαλεχθείην ὑπὲρ τοῦ γεγονότος | con gusto discutiría <yo> sobre lo sucedido | ὑπέρ | acerca de, sobre (acerca de) |
| Plat.Apol.40aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἡ γὰρ εἰωθυῖά μοι μαντικὴ ἡ τοῦ δαιμονίου… πάνυ πυκνὴ ἀεὶ ἦν… εἴ τι μέλλοιμι μὴ ὀρθῶς πράξειν | pues la adivinación acostumbrada para mí de la voz interior era siempre muy frecuente cada vez que iba a realizar algo de forma no recta | δαιμόνιος | voz interior, voz de la conciencia |
| Plat.Apol.40aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐπιδεῖξαι ἐθέλω τὸ νυνί μοι συμβεβηκὸς τί ποτε νοεῖ | quiero mostrar qué significa lo que ahora me ha ocurrido | νοέω | tener intención, significar |
| Plat.Apol.40bPlato, Apologia: Platón, Apología | με ἐπέσχε λέγοντα μεταξύ | me interrumpió mientras hablaba | μεταξύ | mientras, entretanto |
| Plat.Apol.40cPlato, Apologia: Platón, Apología | ἐννοήσωμεν δὲ καὶ τῇδε ὡς πολλὴ ἐλπίς ἐστιν ἀγαθὸν αὐτὸ εἶναι | y reflexionemos también así, que hay mucha confianza en que eso sea un bien | ἐννοέω | considerar (que), reflexionar (que) |
| Plat.Apol.40dPlato, Apologia: Platón, Apología | ... ταύτην τὴν νύκτα ἐν ᾗ οὕτω κατέδαρθεν ὥστε μηδὲ ὄναρ ἰδεῖν | ... esa noche en la que durmió tanto que ni tuvo ensoñaciones | οὗτος | ese |
| Plat.Apol.41aPlato, Apologia: Platón, Apología | ἢ αὖ Ὀρφεῖ συγγενέσθαι… καὶ Ὁμήρῳ ἐπὶ πόσῳ ἄν τις δέξαιτ’ ἂν ὑμῶν; | o a su vez, ¿por cuánto uno de vosotros aceptaría estar junto a Orfeo y Homero? | πόσος | ¿por cuánto?, por cuánto |
| Plat.Apol.41cPlato, Apologia: Platón, Apología | εὐδαιμονέστεροί εἰσιν οἱ ἐκεῖ τῶν ἐνθάδε | son más felices los de allí que los de aquí | ὁ | el (de), la (de), lo (de) |
| Plat.Apol.41cPlato, Apologia: Platón, Apología | εὐδαιμονέστεροί εἰσιν οἱ ἐκεῖ τῶν ἐνθάδε, καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν χρόνον ἀθάνατοί εἰσιν | pues los del más allá son más felices que los de aquí, y son ya inmortales para el tiempo venidero (... inmortales para siempre) | χρόνος | tiempo venidero, futuro |
| Plat.Apol.41ePlato, Apologia: Platón, Apología | τοὺς ὑεῖς μου… τιμωρήσασθε… ταὐτὰ ταῦτα λυποῦντες ἅπερ ἐγὼ ὑμᾶς ἐλύπουν | castigad a mis hijos haciéndoles el mismo daño que yo os hacía | λυπέω | afligir (a alguien en algo), hacer daño (a alguien) |
| Plat.Apol.41ePlato, Apologia: Platón, Apología | οἴονταί τι εἶναι ὄντες οὐδενὸς ἄξιοι | creen ser algo no siendo dignos de nada | τίς | alguien (significativo), algo (significativo) |
| Plat.Apol.42aPlato, Apologia: Platón, Apología | ὁπότεροι δὲ ἡμῶν ἔρχονται ἐπὶ ἄμεινον πρᾶγμα, ἄδηλον παντὶ πλὴν ἢ τῷ θεῷ | pero quién de nosotros dos va hacia una situación mejor, es algo oculto para cualquiera, excepto para la divinidad | πλήν | excepto, salvo, a no ser |
| Plat.Charm.153cPlato, Charmides: Platón, Cármides | παρεγένου μέν… τῇ μάχῃ; | ¿estuviste presente de hecho en el combate? | παραγίγνομαι | estar presente en/con/junto a, asistir a |
| Plat.Charm.153dPlato, Charmides: Platón, Cármides | αὖθις ἐγὼ αὐτοὺς ἀνηρώτων | yo, a mi vez, les preguntaba | αὖθις | a su vez, en su turno |
| Plat.Charm.154cPlato, Charmides: Platón, Cármides | ἐκεῖνος ἐμοὶ θαυμαστὸς ἐφάνη τό τε μέγεθος καὶ τὸ κάλλος | aquel me pareció admirable en estatura y belleza | μέγεθος | tamaño (corporal), estatura |
| Plat.Charm.154dPlato, Charmides: Platón, Cármides | τί σοι φαίνεται ὁ νεανίσκος; | ¿qué te parece el jovencito? | τίς | quién, qué, cuál |
| Plat.Charm.155bPlato, Charmides: Platón, Cármides | παῖ… κάλει Χαρμίδην | ¡esclavo! llama a Cármides | παῖς | esclavo |
| Plat.Charm.155bPlato, Charmides: Platón, Cármides | ἐποίησε γέλωτα | provocó risa | ποιέω | crear, provocar, producir |
| Plat.Charm.155dPlato, Charmides: Platón, Cármides | ἀνήγετο ὡς ἐρωτήσων | se apartaba para preguntar | ἀνάγω | retirarse, apartarse |
| Plat.Charm.155dPlato, Charmides: Platón, Cármides | ἐφλεγόμην καὶ οὐκέτ’ ἐν ἐμαυτοῦ ἦν | me inflamaba y ya no era <dueño> de mí mismo | ἐμαυτοῦ | de mí mismo, mío propio |
| Plat.Charm.155dPlato, Charmides: Platón, Cármides | εἶπεν ἐπὶ καλοῦ λέγων παιδός, ἄλλῳ ὑποτιθέμενος, εὐλαβεῖσθαι μὴ κατέναντα λέοντος νεβρὸν ἐλθόντα μοῖραν αἱρεῖσθαι | dijo hablando sobre un bello muchacho, haciendo recomendaciones a otro, que tomara precauciones para no ser apresado como comida <al igual que un> cervatillo que llega frente a un león | ὑποτίθημι | proponer (para su beneficio), sugerir (en su beneficio), recomendar, prescribir |
| Plat.Charm.155ePlato, Charmides: Platón, Cármides | ἄνευ δὲ τῆς ἐπῳδῆς οὐδὲν ὄφελος εἴη τοῦ φύλλου | y sin el conjuro la hoja no sería de ninguna utilidad | φύλλον | hoja |
| Plat.Charm.157cPlato, Charmides: Platón, Cármides | προσοίσω τὸ φάρμακον τῇ κεφαλῇ | aplicaré la medicina en la cabeza | προσφέρω | llevar a, acercar, aplicar |
| Plat.Charm.157ePlato, Charmides: Platón, Cármides | ἥ τε γὰρ πατρῴα ὑμῖν οἰκία, ἡ… ὑπὸ Σόλωνος καὶ ὑπ’ ἄλλων πολλῶν ποιητῶν ἐγκεκωμιασμένη, παραδέδοται ἡμῖν | y, en efecto, vuestra casa patria, la que ha sido alabada por Solón y por otros muchos poetas, nos ha sido legada | παραδίδωμι | entregar (en herencia), transmitir(en herencia), legar |
| Plat.Charm.158aPlato, Charmides: Platón, Cármides | ἐκεῖνος… παρὰ μέγαν βασιλέα… πρεσβεύων ἀφίκετο | aquél llegó como embajador a (la corte del) gran Rey | πρεσβεύω | ser embajador |
| Plat.Charm.158dPlato, Charmides: Platón, Cármides | Κριτίαν τόνδε ψευδῆ ἐπιδείξω | mostraré a este Critias como mentiroso | ψευδής | falso, mentiroso, mendaz |
| Plat.Charm.162aPlato, Charmides: Platón, Cármides | πόλις… σωφρόνως γε οἰκοῦσα εὖ ἂν οἰκοῖτο | si una ciudad se administra sensatamente, estaría bien administrada | οἰκέω | vivir (de determinada manera), habitarse (de determinada manera), ser administrado |
| Plat.Charm.162dPlato, Charmides: Platón, Cármides | ὑποκριτῇ κακῶς διατιθέντι τὰ… ποιήματα | a un actor que recita malamente los poemas | διατίθημι | recitar, componer |
| Plat.Charm.163dPlato, Charmides: Platón, Cármides | δήλου δὲ μόνον ἐφ’ ὅτι ἂν φέρῃς τοὔνομα ὅτι ἂν λέγῃς | y muéstrame solo a qué aplicas ese nombre que mencionas | φέρω | aplicar |
| Plat.Charm.163ePlato, Charmides: Platón, Cármides | τὴν γὰρ τῶν ἀγαθῶν πρᾶξιν σωφροσύνην εἶναι σαφῶς σοι διορίζομαι | pues defino ante ti que la realización de (cosas) buenas es prudencia | πρᾶξις | acción, realización |
| Plat.Charm.167bPlato, Charmides: Platón, Cármides | ... τίς ἂν εἴη ἡμῖν ὠφελία εἰδόσιν αὐτό | ... qué provecho obtendríamos nosotros por saberlo | ὠφέλεια | utilidad, provecho, beneficio |
| Plat.Charm.171aPlato, Charmides: Platón, Cármides | ὥρισται ἑκάστη ἐπιστήμη | está definida cada ciencia | ὁρίζω | ser definido, definirse, ser apartado |
| Plat.Charm.171cPlato, Charmides: Platón, Cármides | οὐδέ γε ἄλλος οὐδείς… πλὴν ἰατρός, οὔτε δὴ ὁ σώφρων | tampoco en efecto ningún otro excepto un médico; tampoco de hecho el <médico> prudente | οὔτε | y no, ni, tampoco |
| Plat.Charm.175ePlato, Charmides: Platón, Cármides | ἀγανακτῶ… εἰ μηδενὸς ἀξίου πράγματος οὖσαν αὐτὴν μετὰ πολλῆς σπουδῆς ἐμάνθανον | me irrito si lo aprendí con mucho celo [el epodo] cuando no era digno de ninguna acción | σπουδή | con prisa, con empeño |
| Plat.Cleit.406aPlato, Cleitophon: Platón, Clitofonte | φαίνῃ πρὸς ἐμὲ ἔχειν τραχυτέρως τοῦ δέοντος | pareces estar conmigo en peor disposición de lo conveniente | τραχύς | ásperamente, rudamente, en mala disposición |
| Plat.Crat.383bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ὅπερ καλοῦμεν ὄνομα ἕκαστον, τοῦτό ἐστιν ἑκάστῳ ὄνομα; | el nombre con que llamamos a cada (persona), ese es su nombre | καλέω | nombrar, llamar (algo de determinada manera) |
| Plat.Crat.384cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὔκουν οἶδα πῇ ποτε τὸ ἀληθὲς ἔχει περὶ τῶν τοιούτων | no sé en efecto cómo es la verdad sobre tales cosas | πῇ | cómo |
| Plat.Crat.384dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὐ δύναμαι πεισθῆναι ὡς ἄλλη τις ὀρθότης ὀνόματος ἢ συνθήκῃ καὶ ὁμολογία | no puedo convencerme de que la exactitud de una denominación sea otra cosa que acuerdo y pacto | ὁμολογία | acuerdo, conciliación, pacto |
| Plat.Crat.384dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὐ δύναμαι πεισθῆναι ὡς ἄλλη τις ὀρθότης ὀνόματος ἢ συνθήκη καὶ ὁμολογία | no puedo convencerme de que exista otra rectitud en (la denominación) de la palabra distinta a la convención y el acuerdo | συνθήκη | acuerdo, pacto, convención |
| Plat.Crat.385aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἴσως μέντοι τὶ λέγεις, ὦ Ἑρμόγενες | pero tal vez dices algo, Hermógenes | μέντοι | pero, sin embargo |
| Plat.Crat.385cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τὸ δὲ τοῦ ψεύδους μόριον οὐ ψεῦδος; | ¿y la parte de la mentira no <es> mentira? | ψεῦδος | mentira, falsedad, engaño |
| Plat.Crat.398dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τὸ γὰρ ‘εἴρειν’ λέγειν ἐστίν | pues “εἴρειν” significa decir | ἐρῶ | hablar, decir |
| Plat.Crat.388bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἆρ’ οὐ… τὰ πράγματα διακρίνομεν ᾗ ἔχει; | ¿acaso no distinguimos las cosas tal como son? | διακρίνω | distinguir, discernir |
| Plat.Crat.388bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἔχεις δὴ καὶ περὶ ὀνόματος οὕτως εἰπεῖν; | ¿puedes realmente hablar también de esa manera sobre el nombre? | εἶπον | hablar (de determinada manera), decir (de determinada manera) |
| Plat.Crat.390dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | κινδυνεύει… εἶναι οὐ φαῦλον… ἡ τοῦ ὀνόματος θέσις | hay riesgo de que no sea fácil la adopción de [ese] nombre | θέσις | promulgación, adopción |
| Plat.Crat.391aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | χρὴ πρὸς ἃ λέγεις ἐναντιοῦσθαι | es preciso oponerse a lo que dices | ἐναντιόομαι | oponerse (a) |
| Plat.Crat.391aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | δοκῶ μοι ὧδε ἂν μᾶλλον πιθέσθαι σοι, εἴ μοι δείξειας ἥντινα φῂς εἶναι τὴν φύσει ὀρθότητα ὀνόματος | me parece que así <yo> te haría más caso, si me mostraras cuál dices que es por naturaleza la forma correcta del nombre | ὧδε | así |
| Plat.Crat.392aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὐκ οἴει τοῦτο σεμνόν τι εἶναι γνῶναι, ὅπῃ ποτὲ ὀρθῶς ἔχει ἐκεῖνον τὸν ποταμὸν Ξάνθον καλεῖν μᾶλλον ἢ Σκάμανδρον; | ¿no consideras que eso es algo importante, saber por qué es correcto llamar Janto a aquel río mejor que Escamandro? | σεμνός | severo, serio, importante |
| Plat.Crat.393aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ὁ γὰρ «ἄναξ» καὶ ὁ «Ἕκτωρ» σχεδόν τι ταὐτὸν σημαίνει | pues «caudillo» y «Héctor» casi más o menos quieren decir lo mismo | σημαίνω | significar, querer decir |
| Plat.Crat.393cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | κατὰ γὰρ τὸν αὐτὸν λόγον… | pues según el mismo razonamiento… | λόγος | razón, razonamiento, argumento |
| Plat.Crat.394cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἕτερα ἂν ἴσως συχνὰ [ὀνόματα] εὕροιμεν ταῖς μὲν συλλαβαῖς καὶ τοῖς γράμμασι διαφωνοῦντα, τῇ δὲ δυνάμει ταὐτὸν φθεγγόμενα | quizá encontraríamos muchas otras palabras que suenan distinto por sus sílabas y letras pero que significan lo mismo por su sentido | φθέγγομαι | emitir, proferir, pronunciar, decir, significar |
| Plat.Crat.395aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | κινδυνεύει γὰρ τοιοῦτός τις εἶναι ὁ Ἀγαμέμνων οἷος… διαπονεῖσθαι καὶ καρτερεῖν | pues puede que Agamenón sea un individuo capaz de esforzarse y ser constante | οἷος | tal que, capaz de, tal como |
| Plat.Crat.395dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἐγένετο πολλὰ καὶ δεινά, ὧν τέλος ἡ πατρὶς αὐτοῦ ὅλη ἀνετράπετο | sucedieron muchas cosas terribles: entre ellas al final su patria entera se arruinó | ἀνατρέπω | arruinarse |
| Plat.Crat.396dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἕωθεν... αὐτῷ... παρεῖχον τὰ ὦτα | pues desde el alba <yo> le prestaba oídos | οὖς | oído |
| Plat.Crat.396dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | (σοφία) ἣ ἐμοὶ ἐξαίφνης νῦν οὑτωσὶ προσπέπτωκεν ἄρτι οὐκ οἶδ’ ὁπόθεν | una sabiduría que me ha sobrevenido así de repente justo ahora no sé de dónde | προσπίπτω | sobrevenir, ocurrir (repentinamente) |
| Plat.Crat.398cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὐκ οἶσθα ὅτι ἡμίθεοι οἱ ἥρωες; | ¿no sabes que los héroes son semidioses? | ἥρως | héroe, semidiós, héroe (que recibe culto), divinidad local |
| Plat.Crat.398cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | σμικρὸν γὰρ παρῆκται αὐτῶν τὸ ὄνομα | pues el nombre de ellos está un poco deformado | παράγω | ser desviado, ser deformado, dejarse seducir, dejarse engañar |
| Plat.Crat.398dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τὸ γὰρ ‘εἴρειν’ λέγειν ἐστίν | pues ‘εἴρειν’ significa ‘decir’ | εἰμί | significar, equivaler |
| Plat.Crat.398ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οἱ ἥρωες ῥήτορές τινες καὶ ἐρωτητικοὶ συμβαίνουσιν | algunos héroes resulta que son oradores y aficionados a las preguntas | συμβαίνω | resultar |
| Plat.Crat.399bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | … τοῦτο ἵνα ἀντὶ ῥήματος ὄνομα ἡμῖν γένηται | ... para que eso llegue a ser un nombre en vez de una expresión | ὄνομα | palabra, denominación, nombre |
| Plat.Crat.399bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τούτων τοίνυν ἓν καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων ὄνομα πέπονθεν | pues bien, una de estas cosas le ha pasado también a la palabra <que designa a> los hombres | τοίνυν | así pues, pues bien |
| Plat.Crat.399cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἐντεῦθεν δὴ μόνον τῶν θηρίων ὀρθῶς ὁ ἄνθρωπος ‘ἄνθρωπος’ ὠνομάσθη | por ello, en verdad, de entre los animales solo el hombre fue denominado “hombre” | ἐντεῦθεν | de ahí, por ello |
| Plat.Crat.399dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οἶμαί τι τοιοῦτον νοεῖν τοὺς τὴν ψυχὴν ὀνομάσαντας | creo que los que dieron nombre al alma pensaban algo así | νοέω | darse cuenta, pensar, meditar |
| Plat.Crat.400aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | καὶ τὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων φύσιν οὐ πιστεύεις Ἀναξαγόρᾳ νοῦν καὶ ψυχὴν εἶναι τὴν διακοσμοῦσαν καὶ ἔχουσαν; | ¿y no crees a Anáxagoras en que la mente y el alma es la que organiza y sostiene la naturaleza de todas las demás cosas? | ψυχή | principio vital |
| Plat.Crat.400cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οἱ ἀμφὶ Ὀρφέα | los del círculo de Orfeo | ὁ | el (que), la (que), el (de), la (de) |
| Plat.Crat.401aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | εἰ οὖν βούλει, σκοπῶμεν ὥσπερ προειπόντες τοῖς θεοῖς ὅτι περὶ αὐτῶν οὐδὲν ἡμεῖς σκεψόμεθα | por tanto, si quieres, analicemos <eso> como si hubiéramos proclamado ante los dioses que no analizaremos nada sobre ellos | προεῖπον | proclamar |
| Plat.Crat.401dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τὸ γὰρ πρὸ πάντων θεῶν τῇ Ἑστίᾳ πρώτῃ προθύειν… | pues el hacer un sacrificio a Hestia la primera antes que a todos los (demás) dioses... | πρό | antes de |
| Plat.Crat.403aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τὸ δὲ Πλούτωνος, τοῦτο μὲν κατὰ τὴν τοῦ πλούτου δόσιν, ὅτι ἐκ τῆς γῆς κάτωθεν ἀνίεται ὁ πλοῦτος, ἐπωνομάσθη· ὁ δὲ ‘Ἅιδης’, οἱ πολλοὶ μέν μοι δοκοῦσιν ὑπολαμβάνειν τὸ ἀιδὲς προσειρῆσθαι τῷ ὀνόματι τούτῳ | y lo de Plutón, se denominó así en relación a la entrega de riqueza, porque la riqueza surge de la tierra, desde abajo; y «Hades» me parece que la mayoría suponen que se designa lo invisible con ese nombre | Ἅιδης | Hades, Plutón |
| Plat.Crat.403bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | φοβοῦνται, καὶ ὅτι ἡ ψυχὴ γυμνὴ τοῦ σώματος παρ’ ἐκεῖνον ἀπέρχεται | tienen miedo, también porque el alma despojada del cuerpo se aparta hacia aquel | γυμνός | despojado (de algo) |
| Plat.Crat.403cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ὥστε μένειν ὁπουοῦν | que se quede en un lugar | ὅπου | donde |
| Plat.Crat.403dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | διὰ ταῦτα ἄρα φῶμεν… οὐδένα δεῦρο ἐθελῆσαι ἀπελθεῖν τῶν ἐκεῖθεν | digamos, entonces, que por eso ninguno de los del más allá quiere venir aquí | ἐκεῖθεν | del más allá, del Hades |
| Plat.Crat.403ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | καλούς τινας… ἐπίσταται λόγους λέγειν ὁ Ἅιδης, καὶ ἔστιν… ὁ θεὸς οὗτος τέλεος σοφιστής τε καὶ μέγας εὐεργέτης τῶν παρ’ αὐτῷ | Hades sabe decir algunas bellas palabras y es ese dios un completo sofista y gran benefactor de los que están junto a él | Ἅιδης | Hades, Plutón |
| Plat.Crat.403ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τοῖς ἐνθάδε τοσαῦτα ἀγαθὰ ἀνίησιν | lanza tantos bienes a los de aquí | ἀνίημι | lanzar, enviar |
| Plat.Crat.403ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | μέγας εὐεργέτης τῶν παρ’ αὐτῷ | gran benefactor de sus allegados | εὐεργέτης | benefactor, altruista |
| Plat.Crat.404aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | κινδυνεύεις τι λέγειν | quizá dices algo de interés | λέγω | querer decir, significar, decir con sentido |
| Plat.Crat.405bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | καθαρὸν παρέχειν τὸν ἄνθρωπον καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν | conseguir un hombre que sea puro, de cuerpo y de alma | καθαρός | limpio, puro, purificado |
| Plat.Crat.406bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἀλλὰ ἔστι γὰρ καὶ σπουδαίως εἰρημένος ὁ τρόπος τῶν ὀνομάτων τούτοις τοῖς θεοῖς καὶ παιδικῶς | pero en efecto existe una forma de los nombres para esos dioses dicha en serio y <otra> en broma | σπουδαῖος | con seriedad, en serio |
| Plat.Crat.407aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οἱ νῦν περὶ Ὅμηρον δεινοί | los de ahora entendidos en Homero (nuestros coetáneos entendidos en Homero) | ὁ | el (de), la (de), lo (de) |
| Plat.Crat.407bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὐδὲν δὲ ἀπέχει… βούλεσθαι | y nada impide querer | ἀπέχω | mantener alejado (de), separar (de), impedir |
| Plat.Crat.409aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τοῦτο δὲ τὸ ὄνομα φαίνεται τὸν Ἀναξαγόραν πιέζειν | y parece que ese término agobia a Anaxágoras | πιέζω | abrumar, agobiar, apretar |
| Plat.Crat.409bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἡ σελήνη ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἔχει τὸ φῶς | la luna tiene su luz procedente del sol | φῶς | luz, luz del día, luz del sol, luz de los astros |
| Plat.Crat.409dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | σκέψαι δὴ ὃ ἐγὼ ὑποπτεύω περὶ αὐτοῦ | mira <tú> ya lo que sospecho sobre eso | ὑποπτεύω | sospechar de (alguien o algo) |
| Plat.Crat.411bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οἱ πάνυ παλαιοὶ ἄνθρωποι οἱ τιθέμενοι τὰ ὀνόματα παντός | los hombres muy antiguos, los que ponían los nombres de cada cosa | παλαιός | antiguo |
| Plat.Crat.411ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ‘σωφροσύνη’ δὲ σωτηρία… φρονήσεως | y «cordura» es preservación del raciocinio | σωφροσύνη | cordura |
| Plat.Crat.412cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | «δικαιοσύνη» δέ, ὅτι μὲν ἐπὶ τῇ τοῦ δικαίου συνέσει τοῦτο κεῖται τὸ ὄνομα, ῥᾴδιον συμβαλεῖν | y la ‘justicia’, porque ese nombre se establece por el conocimiento sobre lo justo | σύνεσις | comprensión, inteligencia, sagacidad |
| Plat.Crat.412ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | μέχρι μὲν οὖν ἐνταῦθα, ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν, παρὰ πολλῶν ὁμολογεῖται | sin embargo, por tanto, hasta ahí, lo que decíamos ahora mismo, es aceptado por muchos | ἐνταῦθα | allí, ahí, aquí |
| Plat.Crat.413ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἐὰν οὖν τις ἐξέλῃ τὸ δέλτα τοῦ ὀνόματος τῆς ἀνδρείας, αὐτὸ μηνύει τὸ ἔργον τὸ ὄνομα ἡ ‘ἀνρεία’ | si en efecto uno quita la delta de la palabra ἀνδρεία, la palabra ἀνρεία expresa esa acción precisamente | ἐξαιρέω | sacar, extraer, arrancar, descartar, dejar aparte |
| Plat.Crat.414bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οἷόνπερ οὖν μεμίμηται τῷ ὀνόματι | como queda representado con el nombre | μιμέομαι | imitar |
| Plat.Crat.414dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | … ποιοῦσιν μηδ’ ἂν ἕνα ἀνθρώπων συνεῖναι ὅτι ποτὲ βούλεται τὸ ὄνομα | … hacen que ninguna persona comprenda qué significa la palabra | μηδείς | ninguno, nadie, nada |
| Plat.Crat.415aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἔρχομαι γὰρ ἐπὶ τὴν κορυφὴν ὧν εἴρηκα | pues estoy llegando al punto culminante de lo que he hablado | κορυφή | punto culminante, excelencia, flor y nata |
| Plat.Crat.416bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τῷ ἀεὶ ἴσχοντι τὸν ῥοῦν τοῦτο τὸ ὄνομα ἔθετο τὸ «ἀεισχοροῦν»· νῦν δὲ συγκροτήσαντες «αἰσχρὸν» καλοῦσιν | al que siempre retiene la corriente le asignó el nombre «retienesiemprecorriente», y ahora al contraerlo lo llaman «vergonzoso» | ἴσχω | retener |
| Plat.Crat.417ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τὸ δὲ ‘βλάπτον’ αὖ σημαίνει βουλόμενον ἅπτειν | y lo «que obstaculiza» significa a su vez que quiere sujetar | βλάπτω | trabar, entorpecer, estorbar, obstaculizar |
| Plat.Crat.418aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἀλλοιοῦσι τὰς τῶν ὀνομάτων διανοίας | modifican los significados de las palabras | διάνοια | sentido, significado |
| Plat.Crat.419dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὐδ’ ‘ἐπιθυμία’ χαλεπόν· τῇ γὰρ ἐπὶ τὸν θυμὸν ἰούσῃ | tampoco es difícil [el origen del término] «deseo»: <se aplica> al deseo que aparece en el ánimo | θυμός | ánimo, deseo |
| Plat.Crat.422ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | εἰ φωνὴν μὴ εἴχομεν μηδὲ γλῶτταν… ἆρ’ οὐκ ἄν… ἐπεχειροῦμεν ἂν σημαίνειν ταῖς χερσὶ καὶ κεφαλῇ καὶ τῷ ἄλλῳ σώματι; | si no tuviéramos voz ni lengua ¿acaso no intentaríamos hacer señas con las manos, la cabeza y el resto del cuerpo? | γλῶσσα | lengua |
| Plat.Crat.423aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | εἰ ἵππον θέοντα… ἐβουλόμεθα δηλοῦν… | si quisiéramos mostrar un caballo corriendo… | θέω | correr |
| Plat.Crat.423ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τί δὲ δὴ τόδε; | ¿y qué es esto? | ὅδε | este |
| Plat.Crat.424dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | … δεῖ ὀνόματα ἐπιθεῖναι, εἰ ἔστιν εἰς ἃ ἀναφέρεται πάντα ὥσπερ τὰ στοιχεῖα | … es preciso atribuir nombres si existe [aquello] a lo que cada cosa se refiere, como [ocurre con] las letras | στοιχεῖον | elemento de una fila, letra del alfabeto, letra |
| Plat.Crat.424ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τὰ πράγματα ἐποίσομεν… ποιοῦντες ὃ δὴ συλλαβὰς καλοῦσιν, καὶ συλλαβὰς αὖ συντιθέντες | aplicaremos los elementos (del lenguaje) a las cosas formando lo que de hecho llaman sílabas y colocando sílabas a su vez en orden | συντίθημι | colocar (una cosa junto a otra), colocar (en orden), componer |
| Plat.Crat.425aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἀλλὰ λέγων ἐξηνέχθην | pero al hablar me dejé llevar | ἐκφέρω | ser arrastrado, dejarse llevar |
| Plat.Crat.425aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἐξ ὧν τά τε ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα συντίθενται | (elementos) a partir de los que están compuestas los nombres y los verbos | συντίθημι | colocar (una cosa junto a otra), colocar (en orden), componer |
| Plat.Crat.425dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἐπὶ τὰς μηχανὰς καταφεύγουσι θεοὺς αἴροντες | recurren a los dioses levantandolos en grúas | μηχανή | grúa del teatro |
| Plat.Crat.426bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | καθαρώτατα ἀποδεῖξαι | demostrar con total claridad | καθαρός | con total claridad |
| Plat.Crat.426dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἡ δὲ στάσις ἀπόφασις τοῦ ἰέναι βούλεται εἶναι | y el reposo significa que hay negación de moverse | στάσις | inmovilidad, reposo, detención |
| Plat.Crat.428bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἕνα τῶν μαθητῶν περὶ ὀρθότητος ὀνομάτων καὶ ἐμὲ γράφου | inscríbeme también a mí como uno de tus discípulos sobre la corrección de las palabras | γράφω | escribir para sí, inscribirse |
| Plat.Crat.428dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | νυνὶ ἡμεῖς ἴδωμεν τί ἡμῖν εἴρηται | ahora veamos nosotros qué ha sido dicho por nosotros | ἐρῶ | ser dicho (por) |
| Plat.Crat.429ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | «Χαῖρε, ὦ ξένε Ἀθηναῖε, ὑὲ Σμικρίωνος Ἑρμόγενες» | «¡Saludo, extranjero ateniense, Hermógenes, hijo de Esmicrión!» | ξένος | asalariado forastero, mercenario |
| Plat.Crat.429ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | χαῖρε, ὦ ξένε Ἀθηναῖε, ὑὲ Σμικρίωνος Ἑρμόγενες | ¡hola, extranjero ateniense, Hermógenes hijo de Esmicrión! | χαίρω | hola, saludos |
| Plat.Crat.430dPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἵνα… μὴ μαχώμεθα ἐν τοῖς λόγοις ἐγώ τε καὶ σὺ φίλοι ὄντες, ἀπόδεξαί μου ὃ λέγω | para que no discutamos en nuestros debates tú y yo que somos amigos, acéptame lo que digo | λόγος | discusión, debate, tema (de discusión), asunto |
| Plat.Crat.431cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | εἰκόνας ἐργάζεται | elabora imágenes | ἐργάζομαι | elaborar, fabricar, construir |
| Plat.Crat.433aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | —ἀλλὰ μέμνημαι. —καλῶς τοίνυν | —Sí que me acuerdo. — Muy bien, entonces | τοίνυν | por tanto, entonces (sin valor temporal) |
| Plat.Crat.433ePlato, Cratylus: Platón, Crátilo | πότερός σε ὁ τρόπος ἀρέσκει; | ¿qué manera de las dos te satisface? | ἀρέσκω | satisfacer, agradar |
| Plat.Crat.437aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἔοικε σημαίνοντι | parece al que señala (parece señalar) | ἔοικα | parecer, dar la impresión de |
| Plat.Crat.437aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἵστησιν ἡμῶν ἐπὶ τοῖς πράγμασι τὴν ψυχήν | detiene (reposa) su espíritu sobre los asuntos | ἵστημι | parar, detener |
| Plat.Crat.438bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | μαθεῖν δ’ αὖ φαμεν τὰ πράγματα… ἀδύνατον εἶναι ἄλλως ἢ τὰ ὀνόματα μαθόντας… ; | ¿y además decimos que es imposible aprender las cosas de otra forma que comprendiendo sus nombres? | μανθάνω | aprender |
| Plat.Crat.439bPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἀγαπητὸν δὲ καὶ τοῦτο ὁμολογήσασθαι | y hay que contentarse incluso con llegar a este acuerdo | ὁμολογέω | ser acordado, acordarse (un acuerdo), ser reconocido, reconocerse |
| Plat.Crat.440aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | οὐδὲ γνῶσιν εἶναι φάναι εἰκός… εἰ μεταπίπτει πάντα χρήματα καὶ μηδὲν μένει | ni siquiera <es> verosímil decir que existe conocimiento si todas las cosas cambian y nada permanece | μένω | permanecer, quedarse quieto |
| Plat.Crat.440aPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | ἀλλ’ οὐδὲ γνῶσιν εἶναι φάναι εἰκός… εἰ μεταπίπτει πάντα χρήματα καὶ μηδὲν μένει | pero tampoco es lógico decir que hay conocimiento si todas las cosas cambian y nada permanece | χρῆμα | cosa, hecho, suceso |
| Plat.Crat.440cPlato, Cratylus: Platón, Crátilo | … ὡς οἱ περὶ Ἡράκλειτον… λέγουσιν | como afirman los discípulos de Heráclito | περί | en torno a, en el grupo de |
| Plat.Criti.43aPlato, Critias: Platón, Critias | συνήθης ἤδη μοί ἐστιν… διὰ τὸ πολλάκις δεῦρο φοιτᾶν | <él> está ya habituado a mí, por haber venido <yo> de visita aquí muchas veces | συνήθης | acostumbrado, habituado |
| Plat.Criti.47dPlato, Critias: Platón, Critias | οἶμαι ἔγωγε, ὦ Σώκρατες | yo al menos <lo> creo, Sócrates | οἴομαι | (lo) creo |
| Plat.Criti.50aPlato, Critias: Platón, Critias | καὶ ἐμμένομεν οἷς ὡμολογήσαμεν δικαίοις οὖσιν ἢ οὔ; | ¿y nos mantenemos en lo que hemos admitido que es justo o no? | ὁμολογέω | admitir (que), reconocer (que), aceptar (que), confesar (que) |
| Plat.Criti.52aPlato, Critias: Platón, Critias | ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν | precisamente yo he llegado a ese acuerdo | ὁμολογέω | llegar a un acuerdo |
| Plat.Criti.106aPlato, Critias: Platón, Critias | ὡς ἅσμενος… οἷον ἐκ μακρᾶς ἀναπεπαυμένος ὁδοῦ, νῦν οὕτως ἐκ τῆς τοῦ λόγου διαπορείας ἀγαπητῶς ἀπήλλαγμαι | ¡qué contento <estoy> como estando reposado tras una larga jornada! así ahora con satisfacción me aparto del camino del razonamiento | ἀναπαύω | descansar, reposar |
| Plat.Criti.106cPlato, Critias: Platón, Critias | ᾧ δὲ καὶ σὺ κατ’ ἀρχὰς ἐχρήσω, συγγνώμην αἰτούμενος ὡς περὶ μεγάλων μέλλων λέγειν, ταὐτὸν καὶ νῦν ἐγὼ τοῦτο παραιτοῦμαι | y <aquello> de lo que también tú hiciste uso al principio, al pedir perdόn por ir a hablar de <asuntos> importantes, también ahora eso mismo pido yo para mí | παραιτέομαι | pedir (algo para sí mismo), rogar (algo para sí mismo), suplicar (algo para sí mismo) |
| Plat.Criti.107aPlato, Critias: Platón, Critias | τὰ ῥηθησόμενα πλείονος συγγνώμης δεῖται χαλεπώτερα ὄντα | lo que va a decirse precisa de una indulgencia mayor por ser más difícil | συγγνώμη | comprensión, perdón, indulgencia |
| Plat.Criti.107dPlato, Critias: Platón, Critias | σμικρῶς εἰκότα λεγόμενα | (cosas) expuestas con escasa verosimilitud | μικρός | escasamente |
| Plat.Criti.107ePlato, Critias: Platón, Critias | συγγιγνώσκειν χρεών | siendo necesario tener consideración | εἰμί | |
| Plat.Criti.108ePlato, Critias: Platón, Critias | ὑπὲρ Ἡρακλείας στήλας ἔξω κατοικοῦσι | habitan fuera, más allá de las columnas de Hércules | ὑπέρ | más allá de, por encima de |
| Plat.Criti.109cPlato, Critias: Platón, Critias | ῞Ηφαιστος κοινὴν καὶ Ἀθηνᾶ φύσιν ἔχοντες, ἅμα μὲν ἀδελφὴν ἐκ ταὐτοῦ πατρός… | Hefesto y Atenea que tienen una naturaleza común, a la vez hermana del mismo padre… | ἀδελφός | hermano, de la misma naturaleza |
| Plat.Criti.110aPlato, Critias: Platón, Critias | μυθολογία γὰρ ἀναζήτησίς τε τῶν παλαιῶν μετὰ σχολῆς ἅμ’ ἐπὶ τὰς πόλεις ἔρχεσθον | pues los relatos legendarios y la investigación de los (temas) antiguos llegan a las ciudades junto con el tiempo libre | σχολή | con tiempo, a placer, sin problema, con reposo |
| Plat.Criti.111aPlato, Critias: Platón, Critias | πᾶσα [γῆ] ἀπὸ τῆς ἄλλης ἠπείρου μακρὰ προτείνουσα εἰς τὸ πέλαγος οἷον ἄκρα κεῖται· τὸ δὴ τῆς θαλάττης ἀγγεῖον περὶ αὐτὴν τυγχάνει πᾶν ἀγχιβαθὲς ὄν | toda la tierra que se extiende con gran extensión desde el resto de tierra firme hacia el mar forma como un promontorio: la cavidad, en efecto, del mar a su alrededor resulta ser toda ella profunda | ἀγγεῖον | receptáculo, cavidad |
| Plat.Criti.111aPlato, Critias: Platón, Critias | [γῆ] προτείνουσα εἰς τὸ πέλαγος οἷον ἄκρα κεῖται | una tierra que al prolongarse hacia el mar se dispone como un promontorio | ἄκρα | promontorio, saliente (de tierra en el mar), cabo |
| Plat.Criti.111bPlato, Critias: Platón, Critias | περιερρυηκυίας τῆς γῆς ὅση πίειρα καὶ μαλακή | habiendo vertido en derredor tierra, la fértil y mullida | μαλακός | blando, mullido |
| Plat.Criti.111ePlato, Critias: Platón, Critias | τά… τῆς ἄλλης χώρας… διεκεκόσμητο… ὑπὸ γεωργῶν… γῆν δὲ ἀρίστην καὶ ὕδωρ ἀφθονώτατον ἐχόντων καί… ὥρας μετριώτατα κεκραμένας | el resto del territorio había sido organizado por labradores que tenían la mejor tierra, agua muy abundante y un clima muy moderadamente templado | ὥρα | tiempos (meteorológicos), clima |
| Plat.Criti.112aPlato, Critias: Platón, Critias | τὸ δὲ πρὶν ἐν ἑτέρῳ χρόνῳ… γεώδης δ’ ἦν [ἀκρόπολις] πᾶσα καὶ πλὴν ὀλίγον ἐπίπεδος ἄνωθεν | y antes en otro tiempo la acrópolis [de Atenas] era toda de suelo profundo y llana excepto una pequeña parte por arriba | ἐπίπεδος | llano, liso |
| Plat.Criti.112aPlato, Critias: Platón, Critias | μία γενομένη νὺξ ὑγρὰ διαφερόντως γῆς αὐτὴν ψιλὴν περιτήξασα πεποίηκε | una sola noche que se presentó especialmente lluviosa la ha dejado desprovista de tierra al disolver<la> | ὑγρός | húmedo, líquido, lluvioso, de agua |
| Plat.Criti.112cPlato, Critias: Platón, Critias | ἄνευ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου | sin contar con el oro y la plata | ἄνευ | sin contar con |
| Plat.Criti.112ePlato, Critias: Platón, Critias | οὗτοι… τήν τε αὑτῶν καὶ τὴν Ἑλλάδα δίκῃ διοικοῦντες | esos que administran con justicia su propia (ciudad) y la Hélade | δίκη | en justicia, justamente |
| Plat.Criti.113dPlato, Critias: Platón, Critias | ἤδη δ’ εἰς ἀνδρὸς ὥραν ἡκούσης τῆς κόρης | y llegando ya la muchacha al momento de <tomar> marido | ἀνήρ | hombre, varón |
| Plat.Criti.113dPlato, Critias: Platón, Critias | ἤδη δ’ εἰς ἀνδρὸς ὥραν ἡκούσης τῆς κόρης | al llegar la muchacha ya al momento de <tomar> varón | ὥρα | momento (de), tiempo (de), hora (de), edad (de) |
| Plat.Criti.113ePlato, Critias: Platón, Critias | τήν… ἐν μέσῳ νῆσον… διεκόσμησεν… τροφὴν δὲ παντοίαν καὶ ἱκανὴν ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδούς | [Posidón] dispuso la isla del medio distribuyendo alimento variado y suficiente [que surgía] de la tierra | παντοῖος | de toda clase, multiforme, variado, diverso |
| Plat.Criti.114ePlato, Critias: Platón, Critias | νομὴ γὰρ τοῖς τε ἄλλοις ζῴοις, ὅσα καθ’ ἕλη καὶ λίμνας καὶ ποταμούς… νέμεται | pues <hay> alimento para el resto de animales cuantos se nutren en marismas, lagunas y ríos | λίμνη | lago, laguna, marisma |
...
...