...
...
| Referencia | Texto griego | Traducción | Lema | Significado |
|---|
| Hom.Il.1.8Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τίς τ’ ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι; | ¿y quién, pues, de los dioses reunió a ambos para luchar en contienda? | συνίημι | reunir |
| Hom.Il.1.9Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | … Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός· ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθείς... | el hijo de Leto y Zeus; pues este irritado con el rey… | ὁ | este, él |
| Hom.Il.1.10Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν | provocó una enfermedad terrible en el ejército | νόσος | enfermedad, dolencia, mal |
| Hom.Il.1.11Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὀλέκοντο δὲ λαοί, οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα Ἀτρεΐδης | y las huestes perecían porque el hijo de Atreo deshonró a Crises el sacerdote | Χρύσης | Crises |
| Hom.Il.1.13Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τε… ἄποινα | pues este llegó a las veloces naves de los aqueos para liberar a <su> hija y llevando un rescate | θυγάτηρ | hija |
| Hom.Il.1.13Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὃ γὰρ ἦλθε... λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τε… ἄποινα | pues él llegó para liberar a su hija llevando un rescate | λύω | liberar (a un ser querido), rescatar (a un ser querido) |
| Hom.Il.1.15Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀνὰ σκήπτρῳ | en lo alto del cetro | ἀνά | sobre, encima de, en lo alto de, en |
| Hom.Il.1.15Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὃ γὰρ ἦλθε… καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς | pues él vino y suplicaba a todos los aqueos | καί | y |
| Hom.Il.1.19Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὑμῖν… θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν | y que los dioses que tienen sus casas en el Olimpo os concedan destruir del todo la ciudad de Príamo | Πρίαμος | Príamo |
| Hom.Il.1.20Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τὰ δ’ ἄποινα δέχεσθαι | aceptad el rescate | δέχομαι | recibir |
| Hom.Il.1.24Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοί… ἀλλ’ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ | en verdad todos los demás aqueos aprobaron [eso] pero no complacía al ánimo del atrida Agamenón | ἀλλά | pero (no), y (no) |
| Hom.Il.1.25Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κακῶς ἀφίει | <lo> despide de malas formas | ἀφίημι | despedir |
| Hom.Il.1.26Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κοίλῃσιν παρὰ νηυσὶ | junto a las cóncavas naves | κοῖλος | hueco, ahuecado, cóncavo |
| Hom.Il.1.27Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἢ νῦν δηθύνοντ’ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα | bien porque ahora te demores bien porque vuelvas más tarde | ἤ | o… o…, bien… bien… |
| Hom.Il.1.29Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω· πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ | y a esta [Criseida] yo no liberaré: antes incluso a ella le llegará la vejez en nuestra casa de Argos | ἔπειμι (εἶμι) | llegar a suceder, sobrevenir, ocurrir |
| Hom.Il.1.29Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω | y a esta yo no <la> liberaré | ὁ | este, él |
| Hom.Il.1.29Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω | a esta no la soltaré | οὐ | no |
| Hom.Il.1.32Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | μή μ’ ἐρέθιζε | no me irrites | μή | |
| Hom.Il.1.33Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔδεισεν δ’ ὁ γέρων | y tuvo miedo el anciano | γέρων | viejo, anciano |
| Hom.Il.1.33Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὣς ἔφατ’, ἔδεισεν δ’ ὃ γέρων | así habló y tuvo miedo el anciano | δείδω | |
| Hom.Il.1.33Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὣς ἔφατο | así habló | ὥς | así |
| Hom.Il.1.36Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ἀπόλλωνι… τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ | ... a Apolo, al que parió Leto la de hermosos cabellos | τίκτω | parir, dar a luz |
| Hom.Il.1.39Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εἴ ποτέ τοι χαρίεντ’ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα | si alguna vez te construí un templo | νεώς | morada de un dios, templo |
| Hom.Il.1.42Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἐμὰ δάκρυα | mis lágrimas | ἐμός | mi |
| Hom.Il.1.46Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔκλαγξαν δ’ ἄρ’ ὀϊστοὶ ἐπ’ ὤμων | y resonaron las flechas sobre sus hombros | ἄρα | |
| Hom.Il.1.46Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἔκλαγξαν δ’ ἄρ’ ὀϊστοὶ ἐπ’ ὤμων | las flechas resonaron sobre (sus) hombros | ἐπί | sobre, en |
| Hom.Il.1.48Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἕζετ’ ἔπειτ’ ἀπάνευθε νεῶν | luego se sentó lejos de las naves | ἔπειτα | luego, después |
| Hom.Il.1.49Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ’ ἀργυρέοιο βιοῖο | y un terrible chasquido se produjo de su arco de plata | ἀργυροῦς | de plata, argénteo |
| Hom.Il.1.55Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς· τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά… Ἥρη | Aquiles convocó a asamblea a las huestes, pues <lo> puso en su mente la diosa Hera | γάρ | pues, porque, ya que, en efecto |
| Hom.Il.1.55Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε | puso a este en (sobre) su mente (se preocupó por él) | ἐπί | sobre, en |
| Hom.Il.1.55Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς· τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά… Ἥρη | y Aquiles convocó a la tropa a asamblea, pues la diosa Hera lo puso en su mente | φρήν | mente, intelecto, razonamiento |
| Hom.Il.1.56Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | Ἥρη… κήδετο γὰρ Δαναῶν, ὅτι ῥα θνήσκοντας ὁρᾶτο | pues Hera se preocupaba por los Dánaos porque en efecto veía que morían | θνήσκω | morir, perecer |
| Hom.Il.1.56Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | κήδετο γὰρ Δαναῶν | pues se preocupaba por los dánaos | κήδω | preocuparse por, interesarse por |
| Hom.Il.1.61Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς | si de hecho a la vez la guerra y la peste doblegan a los aqueos | ὁμός | a la vez, al mismo tiempo |
| Hom.Il.1.61Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς | si la guerra y la peste al tiempo doblegan a los aqueos | πόλεμος | guerra, lucha |
| Hom.Il.1.62Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα | pero, venga, preguntemos a algún adivino o sacerdote | ἱερεύς | sacerdote |
| Hom.Il.1.62Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον | pero, ¡venga!, preguntemos a algún adivino o sacerdote o intérprete de sueños | μάντις | adivino, adivina |
| Hom.Il.1.63Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὄναρ ἐκ Διὸς ἐστιν | el sueño es (procedente) de Zeus | ἐκ | de, (procedente) de |
| Hom.Il.1.64Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν… ὅς κ’ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο | ¡venga ya! preguntemos a un adivino que nos diga por qué se enfadó tanto | ὅτι | por qué razón |
| Hom.Il.1.65Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | εἴτ’ ἄρ’ ὅ γ’ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ’ ἑκατόμβης | de hecho él se queja o de una plegaria o de una hecatombe | εἴτε | o… o…, bien… bien…, ya… ya… |
| Hom.Il.1.66Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | αἴ [Ἀπόλλων] κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας | si Apolo quiere quizá tras participar de la grasa de carneros y cabras sin mancha | τέλειος | perfecto, sin mancha, apto para el sacrificio |
| Hom.Il.1.68Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | τοῖσι δ’ ἀνέστη | se levantó entre ellos | ἀνίστημι | levantarse, ponerse en pie |
| Hom.Il.1.68Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὅ γ’ ὣς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο | él diciendo así, de hecho, se sentaba | ἄρα | de hecho, en realidad |
| Hom.Il.1.70Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὃς ᾔδη τά τ’ ἐόντα τά τ’ ἐσσόμενα πρό τ’ ἐόντα | quien conocía lo que es, lo que será y lo que era antes | οἶδα | saber, entender, conocer |
| Hom.Il.1.72Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | … διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων | … por adivinación que le otorgaba Febo Apolo | ὁ | que (relativo), quien |
| Hom.Il.1.74Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με… μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος | eh, Aquiles! me ordenas que yo hable de la ira de Apolo | ὦ | |
| Hom.Il.1.76Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | μοι ὄμοσσον ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν | júrame que con resolución me socorrerás de palabra y de obra | ὄμνυμι | jurar (que), afirmar solemnemente (que) |
| Hom.Il.1.77Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | μοι ὄμοσσον ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν | júrame que sin duda <estás> bien dispuesto a defenderme con palabras y hechos | χείρ | hecho, fuerza |
| Hom.Il.1.78Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει | pues de hecho creo que irritaré a un hombre que ejerce un gran poder sobre todos los argivos | οἴομαι | creer |
| Hom.Il.1.79Homerus, Ilias: Homero, Ilíada | … ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί | quien es muy señor de los argivos todos y ellos le obedecen | κρατέω | mandar sobre (algo), apoderarse de |
...
...