...
...
| Referencia | Texto griego | Traducción | Lema | Significado |
|---|
| Soph.Phil.1069Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἡμῶν ὅπως μὴ τὴν τύχην διαφθερεῖς | para que no eches a perder nuestra suerte | διαφθείρω | arruinar, echar a perder |
| Soph.Phil.1078Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | χοὖτος τάχ’ ἂν φρόνησιν ἐν τούτῳ λάβοι λῴω τιν’ ἡμῖν | y tal vez ese adoptaría entre tanto una forma de pensar más favorable para nosotros | φρόνησις | pensamiento, forma de pensar, entendimiento, intención |
| Soph.Phil.1098Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | σύ τοι κατηξίωσας… εὖτέ γε παρὸν φρονῆσαι | tú decidiste cuando en efecto <te> era posible ser prudente | πάρειμι (εἰμί) | ser posible, tener la posibilidad |
| Soph.Phil.1147Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἔθνη θηρῶν | bandas de fieras | ἔθνος | enjambre, rebaño, bandada |
| Soph.Phil.1147Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | θηρῶν οὓς ὅδ’ ἔχει χῶρος | de las fieras que mantiene este territorio | ἔχω | mantener, retener, obtener |
| Soph.Phil.1173Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τί τοῦτ’ ἔλεξας; | ¿qué <es> eso que dijiste? | οὗτος | ese (que) |
| Soph.Phil.1175Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | εἰ σὺ τὰν ἐμοὶ στυγερὰν Τρῳάδα γᾶν μ’ ἤλπισας ἄξειν | si tú confiaste en llevarme a la tierra troyana, odiosa para mí | ἐλπίζω | esperar (que), confiar en (que) |
| Soph.Phil.1178Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | φίλα [μοι] ταῦτα παρήγγειλας ἑκόντι τε πράσσειν | esas cosas <que me eran> gratas, me pediste hacer<las>, a mí que tenía buena voluntad | παραγγέλλω | ordenar (mandar), mandar, pedir |
| Soph.Phil.1204Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ποῖον ἐρεῖς τόδ’ ἔπος; | ¿qué palabras dirás? | ποῖος | ¿cuál?, ¿de qué clase?, ¿qué?, cuál, qué |
| Soph.Phil.1211Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | —πατέρα ματεύων —ποῖ γᾶς; | —<Estoy> buscando a mi padre —¿En qué parte de la tierra? | γῆ | tierra, territorio |
| Soph.Phil.1223Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ | en el tiempo de antes | πρίν | antes, anteriormente |
| Soph.Phil.1224Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | λύσων ὅσ’ ἐξήμαρτον ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ | para reparar cuantos errores cometí en el tiempo anterior | λύω | pagar |
| Soph.Phil.1229Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | μῶν τι βουλεύει νέον; | ¿no estás tramando algo nuevo? | νέος | nuevo, reciente |
| Soph.Phil.1233Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οὔ τί που δοῦναι νοεῖς; | ¿no piensas de alguna forma dár(selo)? | ποῦ | de alguna manera |
| Soph.Phil.1235Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | πρὸς θεῶν, πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τάδε [ἢ μή]; | por los dioses, ¿burlándote dices estas palabras [o no] | πότερος | ¿o… o…? |
| Soph.Phil.1241Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἔστιν ὅς σε κωλύσει τὸ δρᾶν | hay quien te impedirá actuar | κωλύω | impedir (a alguien hacer algo) |
| Soph.Phil.1249Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τὴν ἁμαρτίαν αἰσχρὰν ἁμαρτὼν ἀναλαβεῖν πειράσομαι | tras cometer una falta vergonzosa intentaré reparar<la> | ἀναλαμβάνω | retomar, recuperar, reparar |
| Soph.Phil.1251Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ξὺν τῷ δικαίῳ τὸν σὸν οὐ ταρβῶ φόβον | con la justicia (de mi lado) no me inquieta el terror (que quieres provocarme) | δίκαιος | lo justo, justicia |
| Soph.Phil.1258Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | στρατῷ λέξω τάδ’ ἐλθών, ὅς σε τιμωρήσεται | tras acercarme diré esto al ejército, que te castigará | τιμωρέω | tomarse venganza de alguien, vengarse (de), castigar (como recompensa) |
| Soph.Phil.1259Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἐσωφρόνησας | recuperaste la razón | σωφρονέω | estar cuerdo, recuperar la razón |
| Soph.Phil.1261Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμάτων ἔχοις πόδα | quizás estarías lejos de lloros | πούς | estar lejos |
| Soph.Phil.1262Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἀμείψας τάσδε πετρήρεις στέγας | tras cambiar estos refugios rocosos (tras salir de estos refugios rocosos) | ἀμείβω | cambiar (de lugar), pasar (de un lugar a otro), cruzar |
| Soph.Phil.1263Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τίς αὖ παρ’ ἄντροις θόρυβος ἵσταται βοῆς; | ¿qué clamor de voces de nuevo surge en la cueva? | θόρυβος | alboroto, tumulto, estrépito, clamor |
| Soph.Phil.1277Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οὕτω δέδοκται; | ¿así está decidido? | δοκέω | decidir |
| Soph.Phil.1285Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ὄλοισθ’, Ἀτρεῖδαι | ¡ojalá perezcáis, atridas! | ὄλλυμι | morir, perecer |
| Soph.Phil.1303Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τί μ’ ἄνδρα πολέμιον… ἀφείλου μὴ κτανεῖν τόξοις ἐμοῖς; | ¿por qué me impediste matar a ese hombre enemigo con mi arco? | ἀφαιρέω | impedir (a alguien que) |
| Soph.Phil.1308Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | εἶεν· τὰ μὲν δὴ τόξ’ ἔχεις | ¡bien!, ya tienes el arco | εἶεν | bien, ea |
| Soph.Phil.1309Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | κοὐκ ἔσθ’ ὅτου ὀργὴν ἔχοις ἂν | y no hay (nadie) contra quien debas tener ira | ὀργή | ira, cólera |
| Soph.Phil.1314Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἥσθην πατέρα τὸν ἀμὸν εὐλογοῦντά σε | me alegré de que elogies a mi padre | ἥδομαι | alegrarse de algo |
| Soph.Phil.1315Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ὧν δέ σου τυχεῖν ἐφίεμαι ἄκουσον | pero escucha lo que deseo obtener de ti | ἐφίημι | desear |
| Soph.Phil.1315Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | … ὧν δέ σου τυχεῖν ἐφίεμαι | … lo que deseo obtener de ti | τυγχάνω | obtener |
| Soph.Phil.1316Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τάς… ἐκ θεῶν τύχας δοθείσας ἔστ’ ἀναγκαῖον φέρειν | es necesario soportar los destinos que son dados por los dioses | ἐκ | por (agente) |
| Soph.Phil.1331Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | … ἕως ἂν αὑτὸς ἥλιος ταύτῃ μὲν αἴρῃ, τῇδε δ’ αὖ δύνῃ πάλιν | … mientras el propio sol por ahí se levante, y por aquí se ponga de nuevo otra vez | οὗτος | por ahí, por esa parte |
| Soph.Phil.1340Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ἔστ’ ἀνάγκη τοῦ παρεστῶτος θέρους Τροίαν ἁλῶναι πᾶσαν | es necesario que toda Troya sea tomada en el presente verano | παρίστημι | presente, actual |
| Soph.Phil.1354Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | τὰ πάντ’ ἰδόντες ἀμφ’ ἐμοὶ κύκλοι | ojos que ven todo a mi alrededor | κύκλος | los ojos |
| Soph.Phil.1396Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | ὡς ῥᾷστ’ ἐμοὶ μὲν τῶν λόγων λῆξαι, σὲ δὲ ζῆν, ὥσπερ ἤδη ζῇς, ἄνευ σωτηρίας | lo más sencillo <es> para mí dejar las palabras y que tú vivas como precisamente ya vives, sin salvación | ὥσπερ | como (precisamente) |
| Soph.Phil.1407Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | πῶς λέγεις; | ¿cómo dices? | πῶς | ¿cómo?, ¿de qué manera? |
| Soph.Phil.1420Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | διεξελθὼν πόνους ἀθάνατον ἀρετὴν ἔσχον | soportando trabajos obtuve gloria inmortal | ἀθάνατος | perpetuo, eterno, inmortal |
| Soph.Phil.1421Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | καὶ σοί… τοῦτ’ ὀφείλεται παθεῖν | y es obligado que tú sufras eso | ὀφείλω | es obligado (que) |
| Soph.Phil.1435Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | οὔτε γὰρ σὺ τοῦδ’ ἄτερ σθένεις ἑλεῖν τὸ Τροίας πεδίον οὔθ’ οὗτος σέθεν | pues ni tú puedes tomar la llanura de Troya sin este, ni ese sin ti | πεδίον | llanura, planicie, campo |
| Soph.Phil.1441Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | εὐσεβεῖν τὰ πρὸς θεούς | ser respetuoso en lo relativo a los dioses | πρός | hacia, (dirigido) a, para, con |
| Soph.Phil.1450Sophocles, Philoctetes: Sófocles, Filoctetes | καιρὸς καὶ πλοῦς ὅδ’ ἐπείγει γὰρ κατὰ πρύμνην | el momento oportuno y esta navegación propicia empujan por la popa | πλοῦς | navegación (propicia), ocasión favorable |
...
...